همه‌چیز حول محور عاشورا می‌چرخد. اگر بخواهیم پنج حادثۀ بز

همه‌چیز حول محور عاشورا می‌چرخد. اگر بخواهیم پنج حادثۀ بزرگ هستی را بشماریم حادثۀ اول «خلقت و وجود» است؛ حادثۀ دوم «بعثت انبیاء و در ادامۀ آن امامت» است؛ حادثۀ بزرگ سوم «ظهور» و چهارمین «رجعت» است. آخرین آن‌ها نیز «قیامت» است. در این ۵ حادثه، پررنگ‌ترین نام، نام امام حسین‌ (ع) است. دربارۀ خلقت روایت داریم اولین کسی که خداوند نامش را بر لوح هستی نوشت امام حسین‌(ع) بود. حادثۀ بعدی ظهور است که خود ادامه دهنده و کامل کننده واقعۀ عاشوراست و با عبارت «این الطالب بدم المقتول بکربلا» اهمیت و جایگاه امام را مشخص می‌کند. در واقعۀ رجعت هم امام حسین (ع) در مرکزیت قرار دارند. ایشان می‌فرمایند: «اولین کسی که در رجعت بازمی‌گردد من هستم». در آخرین اتفاق جهان که قیامت است هم اباعبدالله‌(ع) در مرکز حادثه است. پس این واقعه نقش تعیین کننده‌ای را در هستی دارد که این مسئله اهمیت کار در زمینۀ آن حضرت را نشان می‌دهد.