وسعتِ غریبی ست عشق

وسعتِ غریبی ست عشق
بی پروا،آرام
مثل باد لابلای موهایت می پیچد
و مثل خورشید روی پوستت سُر می خورد
مخفی کردنی هم نیست
برق چشم هایت
بغض گه گاه گلویت
لبخندهای بی دلیلت
بد جوری تو را لو می دهد
و این حرف ها خوب به دلت می نشیند
تک تکشان را مزه مزه کرده ای
اگر رسیده ای که برایت ماندگاری ابدیش را می خواهم
اگر نرسیده ای،می آید حتماً
همان روزی که اصلاً حواست نیست
و فکر همه چیز هستی، جز عشق
می آید و می برد با خودش هوش و حواست را
حتماً تمرین کن تا روزی که عاشق شدی
عاشق خوبی باشی.