ممنونم

ممنونم
از آدم‌هایی که در زندگی من
چه کوتاه نقش داشتند، چه هستند هنوز
از آن‌ها که لبخند شدند، از آن‌ها که بغض شدند
ممنونم از تمام آدم هایی که آمدند
تا من دنیا را زیباتر ببینم
و رفتند، تا به دنبال زیبایی ها بروم
از آدم‌هایی که حرف هایشان زخم بر دلم گذاشت
تا یاد بگیرم هرکسی ارزش هم صحبت شدن را ندارد
و آدم‌هایی که بی حرف، وجودشان از بایدهای زندگی بود
ممنونم از آدم‌هایی که از دردهایم
مرحمی ساختند برای خودشان
تا یاد بگیرم آنقدر لبخند بزنم
تا خودم هم دردهایم را فراموش کنم
من از تمام آدم‌های زندگی‌ام ممنونم
آن‌ها هر طور که بودند منِ امروز را ساختند
منِ امروزی که یاد گرفته به دنبال آرزوهایش برود
دست آدم‌های واقعی زندگی را بگیرد
و دور شود
و دور شود
و دور شود...