مژگان ز هم جدا کرد از خواب ناز برخاست

مژگان ز هم جدا کرد از خواب ناز برخاست
از گوشه گوشۀ شهر بانگ نیاز برخاست

از خانه تا برون زد، زنبیل عشوه در دست
هر گوشه پرچم صلح در اهتزاز برخاست

تا انحنای زلفش از دست باد افتاد
شور دعا ز هر سو با دست باز برخاست

جمعی ز بوی زلفش مست اَند در خرابات
قومی به آز وصلش بهر نماز برخاست

آوارگان او را صد دشت کرده لبریز
مأوا شود بیابان، هر جا که ناز برخاست