دل آدم . . . چه گرم میشود گاهی ساده . . .

دل آدم . . . چه گرم میشود گاهی ساده . . .
به یک دلخوشی کوچک . . . به یک احوالپرسی ساده . . .
به یک دلداری کوتاه . . .
به یک "تکان سر" . . . یعنی . . . تو را . . . می فهمم . . . به یک گوش دادن خالی . . . بدون داوری!
به یک همراه شدن کوتاه . . .
به یک پرسش . . .
"روزگارت چگونه است؟"
به یک دعوت به صرف یک فنجان قهوه! . . .
به یک وقت گذاشتن برای تو . . .
به یک ((دوستت دارم)) . . . بی دلیل . . .
به یک غافلگیری ، به یک خوشحال کردن کوچک . . .

به یک نگاه . . .

به یک شاخه گل . . .
دل آدم گاهی . . . چه شاد است . . .
به یک فهمیده شدن . . . درست . . . !
به یک لبخند!
به یک سلام!
به یک تعریف به یک تایید به یک تبریک . . . !
و ما چه بی رحمانه این دلخوشی های کوچک و ساده را از هم دریغ می کنیم و تمام محبت و دوستداشتنمان را گذاشته ایم کنار تا به یکباره همه آنها را پس از مرگ نثار هم کنیم ؟ . . . !