آيا آيهاي در قرآن كريم در باره جواز توسل وجود دارد؟
آيا آيهاي در قرآن كريم در باره جواز توسل وجود دارد؟
آيه 64 سوره نساء، شامل توسل در حیات و بعد از رحلت پيامبر (صلی الله علیه و آله) ميشود:
آيه ذيل يكي از آياتي است كه در باره توسل به رسول خدا صلي الله عليه وآله وارد شده وعلماي شيعه واهل سنت به آن استناد كرده اند:
وَلَوْ أنَّهُمْ إذْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحيماً
اگر ايشان وقتي به خودشان ظلم کردند نزد تو آيند پس از خداوند طلب بخشايش کنند ورسول خدا هم براي ايشان طلب بخشايش کند به تحقيق خداوند را توبه پذير وبخشنده خواهند يافت.
رفتن به نزد رسول خدا صلي الله عليه وآله براي طلب بخشايش در اين آيه عام است ؛ شامل حيات ايشان و بعد از مرگ ظاهري مي شود .
*************************
علماي اهل تسنن در مورد اين آيه کلمات بسيار جالبي دارند.
مفسر بزرگ اهل سنت، ابن کثیر، در ضمن تفسیر آیه مذکور، این حکایت مشهور را نقل کرده است که شیخ ابومنصور صباغ از عتبی نقل میکند. او میگوید: من نزدیک قبر نبی اکرم(ص) نشسته بودم که مردی اعرابی آمد و گفت: السلام علیک یا رسول الله.من این قول خدا را شنیده ام که میفرماید:ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جائوک...آمده ام در حالی که از گناهم طلب آمرزش کرده، تو را در پیشگاه خداوند عالم شفیع خود قرار میدهم. یا خیر من دفنت بالقاع اعظمه++فطاب من طیبهن القاع والاکم نفسی الفداء لقبر انت ساکنه++فیه العفاف و فیه الجود و الکرم آن مرد این اشعار را انشا کرد و رفت. در این هنگام خواب بر من غالب شد. رسول خدا را در خواب دیدم که فرمود: ای عتبی خودت را به اعرابی برسان و به او بشارت بده که خداوند او را بخشیده است.(صابونی، محمدعلی، مختصر تفسیر ابنکثیر، ج 1، ص 410 ؛ ثعالبی، ابوزید، تفسیر ثعالبی، ج 2، ص 257)
در المجموع - محيى الدين النووي - ج 8 - ص 274
إعانة الطالبين - البكري الدمياطي - ج 2 - ص 357
المغني - عبد الله بن قدامه - ج 3 - ص 590 - 591
نیز به این آیه در باب زیارت و توسل اشاره کرده اند.
که نشان دهنده آن است که حتي اهل سنت از اين آيه چنين فهميده اند که مي توان از رسول خدا چه در حال حيات ظاهري و چه بعد از آن طلب شفاعت نمود .
آيه 64 سوره نساء، شامل توسل در حیات و بعد از رحلت پيامبر (صلی الله علیه و آله) ميشود:
آيه ذيل يكي از آياتي است كه در باره توسل به رسول خدا صلي الله عليه وآله وارد شده وعلماي شيعه واهل سنت به آن استناد كرده اند:
وَلَوْ أنَّهُمْ إذْ ظَلَمُوا أنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحيماً
اگر ايشان وقتي به خودشان ظلم کردند نزد تو آيند پس از خداوند طلب بخشايش کنند ورسول خدا هم براي ايشان طلب بخشايش کند به تحقيق خداوند را توبه پذير وبخشنده خواهند يافت.
رفتن به نزد رسول خدا صلي الله عليه وآله براي طلب بخشايش در اين آيه عام است ؛ شامل حيات ايشان و بعد از مرگ ظاهري مي شود .
*************************
علماي اهل تسنن در مورد اين آيه کلمات بسيار جالبي دارند.
مفسر بزرگ اهل سنت، ابن کثیر، در ضمن تفسیر آیه مذکور، این حکایت مشهور را نقل کرده است که شیخ ابومنصور صباغ از عتبی نقل میکند. او میگوید: من نزدیک قبر نبی اکرم(ص) نشسته بودم که مردی اعرابی آمد و گفت: السلام علیک یا رسول الله.من این قول خدا را شنیده ام که میفرماید:ولو انهم اذ ظلموا انفسهم جائوک...آمده ام در حالی که از گناهم طلب آمرزش کرده، تو را در پیشگاه خداوند عالم شفیع خود قرار میدهم. یا خیر من دفنت بالقاع اعظمه++فطاب من طیبهن القاع والاکم نفسی الفداء لقبر انت ساکنه++فیه العفاف و فیه الجود و الکرم آن مرد این اشعار را انشا کرد و رفت. در این هنگام خواب بر من غالب شد. رسول خدا را در خواب دیدم که فرمود: ای عتبی خودت را به اعرابی برسان و به او بشارت بده که خداوند او را بخشیده است.(صابونی، محمدعلی، مختصر تفسیر ابنکثیر، ج 1، ص 410 ؛ ثعالبی، ابوزید، تفسیر ثعالبی، ج 2، ص 257)
در المجموع - محيى الدين النووي - ج 8 - ص 274
إعانة الطالبين - البكري الدمياطي - ج 2 - ص 357
المغني - عبد الله بن قدامه - ج 3 - ص 590 - 591
نیز به این آیه در باب زیارت و توسل اشاره کرده اند.
که نشان دهنده آن است که حتي اهل سنت از اين آيه چنين فهميده اند که مي توان از رسول خدا چه در حال حيات ظاهري و چه بعد از آن طلب شفاعت نمود .
- ۷۹۵
- ۲۲ آبان ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط