عشــــــــــــــــــــــــــق،خودش خواهد امد..نمیتوان آن

عشــــــــــــــــــــــــــق،خودش خواهد امد..نمیتوان آن فرار کرد.

عشــــــــــق خودش اهسته اهسته می اید...

در گوشه قلب مهربانت ارام و بی صدا مینشیند..

و تــــــــــــو متوجه اش نخواهی بود...

و بعد ذره ذره قلبت را پر میکند..

کم کم مثل ساقه «مهرگیاه» در تمام جانت می پیچد ...

و ریشه می دواند،

به طوری که بی ان نمیتوانی نفــــــــــــــــــــــــــــــس بکشی.