طبق ماده ی 619 قانون مجازات اسلامی «هر کس در اماکن عمومی
طبق ماده ی 619 قانون مجازات اسلامی «هر کس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شئون و حیثیت به آنان توهین نماید، به حبس از دو تا شش ماه و تا 74 ضربه شلاق محکوم خواهد شد»...
کنار خیابان منتظر تاکسی می ایستد. ماشین ها بوق می زنند. یکی نه..دوتا نه...ده ها ماشین. گاهی یک بوق یا بیشتر. از دور چراغ خود را روشن و خاموش می کنند. برخی کاملا می ایستند و منتظر می مانند. بعضی به یک نیش ترمز بسنده می کنند. بیشتر آنها دنبال مسافر نیستند . اما برای هر زنی که کنار خیابان ایستاده باشد بوق می زنند و فرقی نمی کند چه کسی باشد! چشمانش می سوزد.گلویش احساس تورم دارد. وارد خانه که می شود در را آرام می بندد و پشت در همانجا روی زمین می نشیند و به فکر فرو می رود که بعضی از مردان جامعه اش او را با چه نگاهی می نگرند.»
مزاحمت های خیابانی چنان شکل ملموس و محسوسی پیدا کرده که گویا بروز چنین پدیده یی در روابط میان زنان و مردان جامعه اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.
بنا به عقیده ی اسیب شناسان اجتماعی این حرکت نادرست افراد و متلک پرانی آنان به زنان ارتباطی با فرهنگ مردسالارانه در جامعه ندارد و فقط ناشی از ضعف تربیت خانوادگی است. اگر والدین به فرزندان خود بیاموزند که بانوانی که در خیابان و معابر وجود دارند عضو خانواده ی آنها به حساب می آیند و مردان دیگر در صورت مشاهده ی این گونه اهانت ها از زنان دفاع کنند؛ این ابزار می تواند اصلی ترین راهکار مقابله با آزارهای گفتاری باشد.
کاهش امنیت روانی بانوان زیان های مستقیمی به جامعه وارد می کند. از آن جایی که اگر بانوان در جامعه احساس عدم امنیت کنند به طور مستقیم در کارایی و امینت روانی و رضایت شغلی آنان تاثیر خواهد گذاشت؛ بنابراین برای جلوگیری از اُفت توانمندی های بانوان باید با این آسیب اجتماعی به طور جدی و با شدت رویارویی کرد.
برخورد اجتماعی و قضایی بهترین راهکار برای بعضی از مردان تنوع طلب است که خود دارای ناهنجارهای روانی رفتاری هستند، مردانی که اقدام به آزارهای کلامی می کنند دچار نقص روانی به نام «هیسترویونیک» یا «خود نمایشی» هستند و به همین سبب برای ارضای کاستی های روانی خود دست به چنین رفتارها و حرکات ناشایست می زنند که بسیج مردان دیگر در مقابل این افراد بیمار بهترین روش رویارویی با آنان است. پلیس هم با ایجاد گشت های ثابت و سیار در معابر و میادین خلوت می تواند تا حدودی در این زمینه مداخله کند اما اگر ما بخواهیم تمام این مشکلات را به عهده ی پلیس بگذاریم این نهاد با توجه به تنوع وظایف و تعدد خدمات و محدودیت امکانات، دقیقا نخواهد توانست با تمام آسیب ها به طور موثر و مفید مقابله کند.
نبود درک درست از جایگاه زنان در جامعه یکی از علت های اصلی رواج فرهنگ زشت اهانت به زنان است که این نکته ارتباط مستقیمی با کم کاری نهادهای فرهنگی و رسانه ها و آموزش و پرورش و خانواده ها دارد. صدا و سیما به عنوان گسترده ترین وسیله ی ارتباط جمعی می تواند نقش بسیار موثر و مفیدی در اطلاع رسانی ایفا کند. البتـه در این میان، نقش زنان نیز بی تاثیر نیست، چون روی آوردن آنها به سکوت و منفعل عمل کردنشان در مقابل مردان مزاحم، سبب تقویت رفتار در آنها می شود که بناچار این مزاحمت ها برای نسل های بعدی زنان و دختران نیز تکرار می شود.
کنار خیابان منتظر تاکسی می ایستد. ماشین ها بوق می زنند. یکی نه..دوتا نه...ده ها ماشین. گاهی یک بوق یا بیشتر. از دور چراغ خود را روشن و خاموش می کنند. برخی کاملا می ایستند و منتظر می مانند. بعضی به یک نیش ترمز بسنده می کنند. بیشتر آنها دنبال مسافر نیستند . اما برای هر زنی که کنار خیابان ایستاده باشد بوق می زنند و فرقی نمی کند چه کسی باشد! چشمانش می سوزد.گلویش احساس تورم دارد. وارد خانه که می شود در را آرام می بندد و پشت در همانجا روی زمین می نشیند و به فکر فرو می رود که بعضی از مردان جامعه اش او را با چه نگاهی می نگرند.»
مزاحمت های خیابانی چنان شکل ملموس و محسوسی پیدا کرده که گویا بروز چنین پدیده یی در روابط میان زنان و مردان جامعه اجتناب ناپذیر به نظر می رسد.
بنا به عقیده ی اسیب شناسان اجتماعی این حرکت نادرست افراد و متلک پرانی آنان به زنان ارتباطی با فرهنگ مردسالارانه در جامعه ندارد و فقط ناشی از ضعف تربیت خانوادگی است. اگر والدین به فرزندان خود بیاموزند که بانوانی که در خیابان و معابر وجود دارند عضو خانواده ی آنها به حساب می آیند و مردان دیگر در صورت مشاهده ی این گونه اهانت ها از زنان دفاع کنند؛ این ابزار می تواند اصلی ترین راهکار مقابله با آزارهای گفتاری باشد.
کاهش امنیت روانی بانوان زیان های مستقیمی به جامعه وارد می کند. از آن جایی که اگر بانوان در جامعه احساس عدم امنیت کنند به طور مستقیم در کارایی و امینت روانی و رضایت شغلی آنان تاثیر خواهد گذاشت؛ بنابراین برای جلوگیری از اُفت توانمندی های بانوان باید با این آسیب اجتماعی به طور جدی و با شدت رویارویی کرد.
برخورد اجتماعی و قضایی بهترین راهکار برای بعضی از مردان تنوع طلب است که خود دارای ناهنجارهای روانی رفتاری هستند، مردانی که اقدام به آزارهای کلامی می کنند دچار نقص روانی به نام «هیسترویونیک» یا «خود نمایشی» هستند و به همین سبب برای ارضای کاستی های روانی خود دست به چنین رفتارها و حرکات ناشایست می زنند که بسیج مردان دیگر در مقابل این افراد بیمار بهترین روش رویارویی با آنان است. پلیس هم با ایجاد گشت های ثابت و سیار در معابر و میادین خلوت می تواند تا حدودی در این زمینه مداخله کند اما اگر ما بخواهیم تمام این مشکلات را به عهده ی پلیس بگذاریم این نهاد با توجه به تنوع وظایف و تعدد خدمات و محدودیت امکانات، دقیقا نخواهد توانست با تمام آسیب ها به طور موثر و مفید مقابله کند.
نبود درک درست از جایگاه زنان در جامعه یکی از علت های اصلی رواج فرهنگ زشت اهانت به زنان است که این نکته ارتباط مستقیمی با کم کاری نهادهای فرهنگی و رسانه ها و آموزش و پرورش و خانواده ها دارد. صدا و سیما به عنوان گسترده ترین وسیله ی ارتباط جمعی می تواند نقش بسیار موثر و مفیدی در اطلاع رسانی ایفا کند. البتـه در این میان، نقش زنان نیز بی تاثیر نیست، چون روی آوردن آنها به سکوت و منفعل عمل کردنشان در مقابل مردان مزاحم، سبب تقویت رفتار در آنها می شود که بناچار این مزاحمت ها برای نسل های بعدی زنان و دختران نیز تکرار می شود.
- ۸.۲k
- ۲۹ آبان ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۲)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط