بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت ششم :
چگونه امید می‌رود از فرزند کسی که جگرهای پاکان را به دهان گرفته اشاره به هند جگر خوار و گوشت وی از خون شهداء پرورش یافته است؟! و چسان در عداوت ما اهل البیت کندی ورزد آن که نظرش به ما نظر دشمنی و کینه‌ توزی است؟! آن گاه بدون احساس چنین گناه بزرگی بگویی: لَأَهَلُّوا وَ اسْتَهَلُّوا فَرَحاً - ثُمَّ قَالُوا يَا يَزِيدُ لَا تُشَل ...َ‏
اجداد تو برخیزند و پایکوبی کنند و به تو بگویند:‌ای یزید دست مریزاد، در حالی که با تازیانه و عصایت بر دندان‌ های پیشین ابی عبد اللَّه علیه‌السلام بزنی. چرا چنین نگویی، و حال آن که از قرحه و جراحت پوست برداشتی و با ریختن خون ذرّیه محمّد صلّی اللَّه علیه و آله که ستارگان زمین از آل عبد المطلب‌اند خاندان او را مستأصل کردی و نیاکان خود را می‌ خوانی، و به گمان خود آنها را ندا در می‌دهی. ای یزید زودا که به آنان بپیوندی و در آن روز آرزو می‌کردی که‌ای کاش شل بودی و لال و نمی‌ گفتی آنچه را که گفتی و نمی‌ کردی آنچه را که کردی.
خداوندا حقّ ما را بگیر، و از آن که به ما ستم کرد انتقام ستان، و غضب خود را بر آن که خون‌های ما را ریخته، حامیان ما را کشته فرو فرست.