بهوش بودم از اول که دل به کس نسپارم. شمایل توبدیدم نه عقل

بهوش بودم از اول که دل به کس نسپارم. شمایل توبدیدم نه عقل ماند و نه هوشم
دیدگاه ها (۲)

به به جانم هرکجا مینگرم محرابی از ابروی توسترومگردان نماز خ...

به به یارما چون میزند گیسو ز رخسارش کنار ذات الله الصمد گرد...

سرناموس دهم گردن خود را ب طناب رگ ناموس پرستی ز ابوالفضل(علی...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط