ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ ... ﻧﻪ ..... ﺷﺐ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ

ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻬﺘﺎﺏ ﺷﺒﯽ ... ﻧﻪ ..... ﺷﺐ ﺑﺎﺭﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺭﺷﺖ، ﺁﺑﺴﺘــﻦ ﯾﮏ ﮔﺮﯾــﻪ ﯼ ﻃﻮ ﻻﻧـــﯽ ﺑـــﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﻫﯽ ﺧﻮﻥ ﺟﮕﺮ ﻣﯿﺨﻮﺭﺩﻡ
ﺩﺭ ﺳﺮﻡ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺧﯿﺎﻟــﯽ ﮐـﻪ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻟﺸﮑﺮ ﭼـــﺎﺩﺭ ﺗـــﻮ ﺧﺎﻧــــﻪ ﺧﺮﺍﺑـــﯽ ﻫﺎ ﮐــﺮﺩ
ﭼﺎﺩﺭﺕ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ ﯼ ﺳﺎﺳﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺁﻩ ﺩﺭﯾﺎﺏ ﻣﺮﺍ ﺩﻟﺒـــﺮ ﺑﺎﺭﺍﻧـــﯽ ﻣﻦ
ﺍﯼ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﺎﺭﯼ ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﮔﯿﻼﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﺗﻮﺑﻪ ﻫﺎ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﻧﻤﯿﺪﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺁﺧﺮﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﯼ ﮐﻔﺮ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺼﺮ ﺑـــﻪ ﺩﻧﺒـــﺎﻝ ﺯﻟﯿﺨـــﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺣﯿﻒ، ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﯼ ﯾﮏ ﺑﺮﺩﻩ ﯼ ﮐﻨﻌﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ