زیر گنبد فلفل نمکی چه کنم گر که نخندم الکی

زیر گنبد فلفل نمکی چه کنم گر که نخندم الکی

گفتمش : از دیدن رویت دلم وا می شود

گفت : در هر کس چنین احوال پیدا می شود

گفتمش : از سنگ هجرت کاسه صبرم شکست

گفت : با چسب وفا این کاسه کلوا می شود

گفتمش : گاهی چرا از دیده پنهان می شوی؟

گفت : مه گاهی نهان ، گاهی هویدا می شود

گفتمش : رسوای خلقی گشته ام از عشق تو

گفت : آری هر که عاشق گشت رسوا می شود

گفتم : از لعل هوس خیز تو خواهم بوسه ای

گفت : گر بخشم ، مکرر این تمنا می شود