علیرضا زادبر:
علیرضا زادبر:
در اوراق تاریخ، هیچ نبی مرسل و هیچ امام برحقی چنین جمعیتی را در بدرقه راه خویش نداشته. هیچ خلیفه مسلمانی از بغداد تا حجاز و هیچ مرجع تقلیدی از قم تا نجف اینگونه چند شبانهروز توسط میلیونها مسلمان از سراسر بلاد اسلام تشییع نشده. قیصر و کسری حسرتکش هواداران و ملتی این چنیناند. شاهان ایرانی خواب همچو تشییع اساطیری را ندیدهاند. بعد از مظفرالدین شاه، هیچ شاه ایرانی حتی در خاک وطن دفن نشده. هریک در بیمارستانی در اروپا با اسمی مستعار جان داده یا در جزیرهای متروک میان اقیانوسها مرده. تهران از زمانی که قریهای کوچک در حوالی ری بوده تاحالا که امالقرای جهان اسلام است، چنین قیامتی به خود ندیده. حالا این تشییع شهیدسیدعلی خامنهای است که تنه به تنه تمام تاریخ میزند. این ایده انقلاباسلامی است که اینطور اسلام را عزت داده و چشم جهان را به تابوت فقیهی شیعه دوخته. شیعیانی که از دین فقط نشستن و انتظار بلدند چشم باز کنند و عزت اسلام در پشت تابوت خامنهای را ببینند. ایرانیانی که حسرت عظمت تاریخی ایران در عصر شاهان را میخورند، رستاخیز خامنهای در پس قرنها مرگ حقیرانه پادشاهان را تماشا کنند. اینجا تهران است؛ این پیکر شهید سیدعلی خامنهای و این بهترین امتی است که تاریخ به خود دیده!
«مهدی مولایی»
@Politicalhistory
مسیر تشییع پیکر اَبرمرد، شهید خامنه ای بزرگ در قم مشخص است. پیچیده نیست. چند لایه نقشه و غافلگیری ندارد. از جمکران تا حرم حضرت معصومه(س) است. سمنانی ها، اراکی ها، اصفهانی ها، شهرکردهای... خود را به قم می رسانند. آنانی که در تهران حسرت به دل ماندند در راه قم خواهند بود. به حرمت این مرد و ابدان پاک شهدا تا لحظه تدفین همگی وظیفه داریم. شوکت و عظمت تشییع ادامه دارد.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory
نفس کشیدن در تهران سخت شده است. خامنه ای بزرگ برای همیشه از تهران رفت.
@Politicalhistory
برای شهادت آقا گریه میکردم اما کم، میخواهم بغض م نسبت به دشمن حفظ شود. اشک هم اشک غم نبود، افتخار بود که مُقلد خامنه ای بزرگ بودیم. کجا غصه داشت؟ کجا گریه کردم؟ کجا دلم گرفت؟ آن روزی که چند دانشجو جوان زیر بیست سال کف دانشگاه، فریب دشمن خورده بودند و به امام شهید توهین میکردند. آن روزی که عده ای فریب خورده این مرد را ترسو و مخفی در پناهگاه معرفی میکردند. وقتی دختر شانزده سال مرگ بر دیکتاتور میگفت!
غصه آن روز بود. شهادت ابرمرد غصه ندارد، افتخار است. برای تمام تاریخ، خامنه ای یک مرد ایستاده در برابر اجنبی و اسطوره است. غصه برای کم کاری ماست که نوجوان و جوان فریب خورده ما خامنه ای را نشناختند. نهادها و سازمانهایی که باید مدافع او می بودند. اهل فرهنگ و نخبگانی که باید او را درست معرفی میکردند. این گریه دارد.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory
در اوراق تاریخ، هیچ نبی مرسل و هیچ امام برحقی چنین جمعیتی را در بدرقه راه خویش نداشته. هیچ خلیفه مسلمانی از بغداد تا حجاز و هیچ مرجع تقلیدی از قم تا نجف اینگونه چند شبانهروز توسط میلیونها مسلمان از سراسر بلاد اسلام تشییع نشده. قیصر و کسری حسرتکش هواداران و ملتی این چنیناند. شاهان ایرانی خواب همچو تشییع اساطیری را ندیدهاند. بعد از مظفرالدین شاه، هیچ شاه ایرانی حتی در خاک وطن دفن نشده. هریک در بیمارستانی در اروپا با اسمی مستعار جان داده یا در جزیرهای متروک میان اقیانوسها مرده. تهران از زمانی که قریهای کوچک در حوالی ری بوده تاحالا که امالقرای جهان اسلام است، چنین قیامتی به خود ندیده. حالا این تشییع شهیدسیدعلی خامنهای است که تنه به تنه تمام تاریخ میزند. این ایده انقلاباسلامی است که اینطور اسلام را عزت داده و چشم جهان را به تابوت فقیهی شیعه دوخته. شیعیانی که از دین فقط نشستن و انتظار بلدند چشم باز کنند و عزت اسلام در پشت تابوت خامنهای را ببینند. ایرانیانی که حسرت عظمت تاریخی ایران در عصر شاهان را میخورند، رستاخیز خامنهای در پس قرنها مرگ حقیرانه پادشاهان را تماشا کنند. اینجا تهران است؛ این پیکر شهید سیدعلی خامنهای و این بهترین امتی است که تاریخ به خود دیده!
«مهدی مولایی»
@Politicalhistory
مسیر تشییع پیکر اَبرمرد، شهید خامنه ای بزرگ در قم مشخص است. پیچیده نیست. چند لایه نقشه و غافلگیری ندارد. از جمکران تا حرم حضرت معصومه(س) است. سمنانی ها، اراکی ها، اصفهانی ها، شهرکردهای... خود را به قم می رسانند. آنانی که در تهران حسرت به دل ماندند در راه قم خواهند بود. به حرمت این مرد و ابدان پاک شهدا تا لحظه تدفین همگی وظیفه داریم. شوکت و عظمت تشییع ادامه دارد.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory
نفس کشیدن در تهران سخت شده است. خامنه ای بزرگ برای همیشه از تهران رفت.
@Politicalhistory
برای شهادت آقا گریه میکردم اما کم، میخواهم بغض م نسبت به دشمن حفظ شود. اشک هم اشک غم نبود، افتخار بود که مُقلد خامنه ای بزرگ بودیم. کجا غصه داشت؟ کجا گریه کردم؟ کجا دلم گرفت؟ آن روزی که چند دانشجو جوان زیر بیست سال کف دانشگاه، فریب دشمن خورده بودند و به امام شهید توهین میکردند. آن روزی که عده ای فریب خورده این مرد را ترسو و مخفی در پناهگاه معرفی میکردند. وقتی دختر شانزده سال مرگ بر دیکتاتور میگفت!
غصه آن روز بود. شهادت ابرمرد غصه ندارد، افتخار است. برای تمام تاریخ، خامنه ای یک مرد ایستاده در برابر اجنبی و اسطوره است. غصه برای کم کاری ماست که نوجوان و جوان فریب خورده ما خامنه ای را نشناختند. نهادها و سازمانهایی که باید مدافع او می بودند. اهل فرهنگ و نخبگانی که باید او را درست معرفی میکردند. این گریه دارد.
#علیرضا_زادبر
@Politicalhistory
- ۱۱
- ۱۶ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط