احمدشاملو

ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩﻡ ﻗﻠﺐ ﻫﺮﮐﺲ
ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻣﺸﺖ ﮔﺮﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺵ ﺍﺳﺖ ...
ﻣﺸﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ...
ﻭ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯽ ﺷﻮﻡ ﺑﻪ ﺍﻧﮕﺸﺘﻬﺎﯼ ﮔﺮﻩ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ...
ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﻣﯽ ﭼﺮﺧﺎﻧﻢ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺎﺩﻭﺭﺵ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ...
ﭼﻘﺪﺭ ﮐﻮﭼﮏ ﻭ ﻧَﺤﯿﻒ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﻗﻠﺒﻢ!
ﺩﺭ ﻋﺠﺒﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺤﯿﻒ!
ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﻪ ﺭﻭﺯﻡ ﺁﻭﺭﺩﻩ!
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻨﮓ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ...
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺯﻣﯿﻦ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ ﺑﺪﻭﺯﻡ
ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ ...
ﭼﻨﮓ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﺑﻪ ﮔﻠﻮﯾﻢ
ﻭ ﻧﻔﺲ ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻧﻤﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ...
ﻣﻮﺝ ﻣﻮﺝ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﻓﺮﺳﺘﺪ ﺳﺮﺍﻍ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ ...
ﺩﺭ ﻋﺠﺒﻢ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﻮﭼﮏ ﻧﺤﯿﻒ ...
احمد_شاملو
دیدگاه ها (۱۶)

.این شعر بسلامتی دوستان مجازیم !!نازنینا!… لایک یعنی انتخابی...

‌ خواهم به فدای دلت ای یار بمیرم صد جام شراب خورده خمار بمیر...

ای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیچه شرابی به تو دادند که مد...

بهشت یعنی بوسه هایتنوازش لبهایت بر لب منبگذار آرام بگیرمدر پ...

🌷🌷🌷ﺩﺍﺷﺘﻢ ﺗﻨﺪ ﺗﻨﺪ ﺭﺍﻩ ﻣﯽ ﺭﻓﺘﻢ...ﺍﻣﺎ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻔﺮﺵ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭ ...

#داستان_شب📘 ﺩﺭﻭﯾﺶ ﯾﮑﺪﺳﺖ ﺩﺭﻭﯾﺸﯽ ﺩﺭ ﮐﻮﻫﺴﺎﺭﯼ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻧﺪﮔﯽ ...

🩵❄️#زمستان‌است‌و‌بی‌برگی❄️🩵.#ﻣﻦ‌ﻣﯽ‌ﺩﺍﻧﻢ ! ﺗﻮ ﯾﮏ ﺭﻭﺯﺩﺭ ﻫﺠﻮﻡِ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط