عطشِ من گواهِ آتش توست،

عطشِ من گواهِ آتش توست،
جرعۀ آتشی بنوشانم!
دیدگاه ها (۲)

در زمین بی زمانی، ناکجا آبادی ام!

دلبرا پیش وجودت، همه خوبان عدم اند،سروران در ره سودای تو خاک...

من گل آفتابگردانم، از رُخت روی برنگردانم، تو گل و دشت و نور ...

چقدر باید تحمل کرد بی عشق؟!مگه دنیا در و پیکر نداره!؟

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط