هربار که مطلبی به فارسی می نویسیم، برخی انتقاد می کنند و

هربار که مطلبی به فارسی می نویسیم، برخی انتقاد می کنند و می نویسند که چرا مسائل داخلی کردها را به «زبانی دیگر» می نویسی؟ پاسخ بی پرده من به این دوستان چنین است:

در قرن ۲۱ جامعه ای که از انتشار خبر و تحلیل در مورد خودش به «زبانی دیگر» واهمه داشته باشد، یک جامعه عشیره ای است. دقیقا به این دلیل که خودم را عضوی از یک عشیره  و کردستان را  «جامعه عشیره ای» نمی دانم، دلیلی برای محدودکردن خودم به یک یا دو زبان نمی بینم. به عبارتی، در عصر ارتباطات، خودم را مسئول «حفظ اسرار داخلی» افرادی که خود را بخشی از یک عشیره می دانند، نمی بینم.

بعلاوه، وظیفه ماادمینهای کوردیش فایل«پنهان کردن واقعیت ها» به دلیل مصلحت های احتمالی یک جمع و یا بخش هایی از یک جامعه نیست. جامعه ای که فکر می کند «مصلحت» ش در این است که جریان خبررسانی در مورد نقاط ضعف و قوتش را کنترل و محدود کند، نمی تواند جامعه ای پویا و زنده تلقی شود. فراتر حتی. در عصرکنونی، جامعه ای که به شکل «مثبت» و «منفی» و «خاکستری» و «خنثی» در «خبر و رسانه» حضور نداشته باشد، یک جامعه مرده است. چیزی که در مورد جامعه کردستان صدق نمی کند.

در کنار این اما، دغدغه دوستانی دیگر، نه «پنهان کردن واقعیت های کردستان» بلکه اهتمام ورزیدن به  حفظ و رشد و غنای زبان کردی است. از نظر ما این دغدغه کاملا محترم و شریف و منطقی است. در حال حاضر متاسفانه ما با هیچ رسانه کردی همکاری نمیکنم. امیدوارم روزی یک رسانه کردی حرفه ای متولد شود و امکان کار با آن فراهم گردد. در کنار این، اولویت شخصی ما در این پیج، مخاطب قرار دادنِ همزمانِ همه بخش های جامعه ایران و در حدتوان، فراتر از ایران است. زبان کردی یک زبان شیرین و غنی است. اما برای این اولویت شخصی ما، به تنهایی کافی نیست. به یک دلیل ساده:

زبانِ مادری من ((کوردمن)) «کردی سورانی» است. اگر بخواهم به سورانی بنویسم، بخش عمده کردهای ایران هم متوجه نمی شوند. چون «سورانی» زبان مشترک همه کردها در ایران نیست و بخشی از کردها در ایران آشنایی کافی با زبان کردی سورانی ندارند. بنابراین وقتی برخی از دوستان می گویند به «کردی» بنویس، منظورشان این نیست که به زبانی بنویسم که «همه کردها» آن را درک کنند. منظورشان نوشتن به زبان سورانی و مخاطب قرار دادن کردهایی است که زبان سورانی را می فهمند. به عبارتی، مقصودشان تنها خودشان است. چون هیچ وقت یک کرد کرمانج چنین انتقادی از ما نکرده.

 چنین ژانری از ماادمینان کوردیش فایل [به کردی سورانی] قطعا وجود دارد. کاملا هم ضروری و مفید و حیاتی است که وجود داشته باشد. در چنین حوزه ای، نویسندگان کوردیش فایل خیلی خوبی هم قلم می زنند. اما چه کسی گفته  همه این ادمینان باید به یک زبان و برای یک گروه هدف بنویسند؟ به طورمثال روزنامه نگاران زیادی در ایران هستند که زبان مادریشان فارسی است اما برای رسانه های انگلیسی زبان می نویسند. روزنامه نگاران زیادی را می شناسم که زبان مادریشان انگلیسی است اما در رسانه های کشورهای دیگر و به زبان های دیگر روزنامه نگاری می کنند. نه به این دلیل که زبان مادریشان را دوست ندارند. مطلقا هیچ ربطی ندارد. به این دلیل که فونکسیون، اولویت و جامعه هدفشان تفاوت دارد. و این به هیچ وجه نمی تواند یک «ارزش» یا یک «ضدارزش» تلقی شود. مگر در یک جمعی که از لحاظ فرهنگی عقب مانده است. که باز در مورد کردستان و فرهنگ غنی اش، مطلقا چنین نظری ندارم.



#kurdman



#کورد
#کوردستان
#فرهنگ
#تمدن
#اصالت