بوی رویا می دهد عطر تنت

بوی رویا می دهد عطر تنت
این غزل، خوابیده در پیراهنت

تا کمی آرام باشد این غزل
می گذارد سر به روی دامنت

شعر من خسته است ، باور کن فقط
خستگی در می کند ، با دیدنت

شهر تاریک است، می گیرد فروغ
خانه ام از چشم های روشنت

مهر تو، سقفی است مثل آسمان
در پناه توست، حتی دشمنت ....

ابن سینا، مولوی، حافظ، شدند
هرسه مست از، باده ی مردافکنت