حرف های یک دختر ساده

حرف های یک دختر ساده

ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺍﻡ ... ﮐﻪ ﻧﻪ ﯾﻪ ﮐﻤﺪ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﮐﻔﺸﺎﯼ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﺩﺍﺭﻩ ﺩﻩ ﺳﺎﻧﺘﯽ ﺩﺍﺭﻡ ...ﻧﻪ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ
ﻫﺎﯼ ﺷﺐ ﺁﻧﭽﻨﺎﻧﯽ ....
ﻧﻪ ﻟﺒﺎﺱ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﺭﮎ ﺩﺍﺭ ﻭ ﮔﺮﻭﻥ ... ﻧﻪ ﮐﯿﻒ ﻫﺎﯼ
ﻟﻮﯾﯿﺲ ﻭﯾﻠﺘﻮﻥ...
ﺭﺍﺳﺘﺸﻮ ﺍﮔﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ ... ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺟﯿﻦ ﻭ ﺗﯽ ﺷﺮﺕ
ﻭ ﺗﺎﭖ ﻫﺎﯼ ﺭﻧﮕﯽ ﺩﺧﺘﺮﻭﻧﻪ ﺍﻡ ...
ﺁﻝ ﺍﺳﺘﺎﺭﯼ ﺑﭙﻮﺷﻢ ...ﻭ ﻫﻨﺪﺯﻓﺮﯼ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻢ ﺑﺬﺍﺭﻡ ﻭ
ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺭﻭﯼ ﮐﻨﻢ ...
ﻣﻦ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻫﺎﯼ ﺩﺧﺘﺮﻭﻧﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺗﻦ
ﮐﺴﯽ ﻧﺒﯿﻨﯽ ... ﺑﺎ ﮔﻞ ﻫﺎﯼ ﺭﯾﺰ ﯾﺎﺱ ﺭﻭ ﺧﯿﻠﯽ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺳﭙﺮﺕ ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﺍﺯ ﻣﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ...ﻭﻟﯽ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺧﺘﺮ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﺍﻧﻢ
ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻮﯾﻢ .... ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﺭﻧﮓ ﭘﺎﺭﺗﯽ ﻫﺎﯼ ﭘﺮ ﺳﺮ
ﻭ ﺻﺪﺍﯼ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻧﺪﯾﺪﻩ ﺍﻡ !!
ﺍﻣﺎ ﺗﺎ ﺩﻟﺖ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ...ﺷﺒﻬﺎ ﺑﯽ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻡ ... ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ...
ﺑﺲ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ...ﮔﺎﻫﯽ ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺯﻭﺩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﺑﺪ !!
ﻓﺮﺩﺍ ﺷﺐ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﯾﺶ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﻩ ﺍﻡ ...ﻭ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩﻩ !!
ﻣﻦ ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﻫﻢ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ ...
ﮔﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﺑﻐﻀﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﯿﺮﺩ ...ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﻠﻨﺪ ﺑﻠﻨﺪ
ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺮﯾﺰﻧﺪ..
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺻﺪﺍﯼ ﺑﻠﻨﺪ ﺧﻨﺪﻩ ﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﻢ...
ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮﻫﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ ﻧﻤﯽ ﺗﺮﺳﻢ ..
ﻣﻦ ﮔﺎﻫﯽ ﺣﺘﯽ ﺑﯽ ﮐﻼﺱ ﺗﺮﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮ ﺭﻭﯼ
ﺯﻣﯿﻨﻢ ....
ﻭ ﺷﺎﯾﺪ ﺍﺻﻼ ﺣﻮﺍﺳﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺷﺎﻝ ﺳﺮﻡ... ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﯾﻦ
ﺷﺎﻝ ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ...
ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﯽ... ﻣﻦ ﻫﻤﯿﻨﻢ .... ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﻢ
ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ ...
ﺑﯽ ﺧﯿﺎﻝ ﭘﺎﺷﻨﻪ ﻫﺎﯼ ﮐﻔﺶ ﺩﺧﺘﺮﺍﯼ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﻢ ...ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﻪ ﺭﻭﺯ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ...
ﻭ ﮐﺘﺎﻧﯽ ﭘﻮﺷﯽ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ.. ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ ...
ﻣﻦ ﺳﺎﺩﮔﯽ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﺣﺲ ﻭ ﻣﺪﯼ ... ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ
ﻓﺮﻭﺧﺖ