ﯾﺎد

ﯾﺎد
دارم ﮐﻮدﮐﯽ ﺑﻮدم ﺧﺮد ﺑﺎ
ﺻﺪای ﮔﺮم ﻣﺎدر ﻫﺮ
ﺻﺒﺤﺪم در
ﻣﯿﺎن ﺑﺴﺘﺮی ﻧﺮم و ﺗﻤﯿﺰ ﻣﯽ
ﮔﺸﻮدم ﭼﺸﻢ ﺑﺮ ﻧﻮر ﺳﻔﯿﺪ ﻣﯽ
ﮔﺸﻮدم دل ﺑﺮ ﻧﻮر اﻣﯿﺪ ﯾﺎد
دارم ﺳﻔﺮه ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺑﻮی
ﺳﻨﺖ ﻣﯽ داد داﺧﻞ
ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺎ ﺟﻠﻮه
ای زﯾﺒﺎ داﺷﺖ از
زن اﯾﺮاﻧﯽ ﺟﻠﻮه
ای از ﯾﮏ ﺷﻤﻊ ذره
ذره ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ و
ﻧﺪاﺷﺖ ﭘﺮو اﯾﯽ ﮐﻪ
ﺑﻪ آﺧﺮ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻮدﮐﻢ
ﻫﻮش ﺑﺪار ﻗﺒﺮ
ﻣﺎدر اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﺟﺎی
ﻣﺎدر ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ دل
ﻣﻦ ﺗﻨﮓ ﺷﺪه ﻣﺎدرم

دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺴﺖ ﺷﺎﻫﯿﻦ .ز رﺿﺎﯾﯽ