ﺩﻡ ﻫﺮ ﺑﺎﺯ ﺩﻣـــــــﻢ ﮔﺮﻡ ، ﮐﻪ ﺟﺰ ﺁﻩ ﻧﺒﻮﺩ

ﺩﻡ ﻫﺮ ﺑﺎﺯ ﺩﻣـــــــﻢ ﮔﺮﻡ ، ﮐﻪ ﺟﺰ ﺁﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔــﯽ ﻏﯿﺮ ِ ﻫﻤﯿﻦ ﻭﺍﮊﻩ ﯼ ِ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﭘﯿﻠﻪ ﺩﺭ ﺣﺴﺮﺕ ِ ﭘﺮﻭﺍﻧﮕﯽ ﺍﺕ ﺷﻌﺮ ﺷﺪﻡ
ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺐ ِ " ﻣﻨﺰﻭﯼ " ﺍﻡ ﺭﺍﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﮔﻮﺷﻪ ﺍﺑﺮﻭﯼ ِ ﻫﻠـﺎﻝ ِ ﺗﻮ ﺣﺮﺍﻣﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺑﻪ ﺯﻣﯿـــﻦ ﺁﻣــــــﺪﻥ ِ ﻣﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﻣﻦ ﻋﺰﯾﺰﺕ ﻧﺸﺪﻩ ﭘﯿﺮﻫﻨﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﺷﺪ !
ﺣﻖ ِ ﯾﻮﺳﻒ ﺷﺪﻥ ِ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﭼﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﺑﺎ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺣﺮﮐﺖ ، ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﻢ ﺑﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺎﺕ ِ ﺷﻄﺮﻧﺞ ِ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﺣﻞ ﻧﺸﺪ ﺟﺪﻭﻝ ِ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ِ ﻣﻦ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺟﺎﯼ ِ ﺧﺎﻟﯽ ِ ﺣﺮﻭﻑ ِ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﯼ ِ ﺁﻭﺍﺯ ِ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺘﻪ ﺍﻡ
ﮐﻪ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺖ ﺗﻨﻢ ، ﺟﺰ ﻏﻢ ِ ﺟﺎﻧﮑﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﻗﺴﻤﺖ ِ ﻣﻦ " ﻣﺎ " ﻧﺸﺪﻥ ﺑﻮﺩ ، ﻭﻟﯽ
ﭼﻪ ﮐﻨﻢ، ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺁﮔﺎﻩ ﻧﺒﻮﺩ