*** به نامِ او که در ملکِ شهادت

*** به نامِ او که در ملکِ شهادت
*** ربودیم از بشر , گویِ سعادت
***********

((( شهدای زنده )))

ربودی جامی از میخانه یِ. دل
شدی رهوارِ ره بینانه یِ دل .

تو جانبازیّ و جانبازان عزیزند .
عزیز و دلبر و دُردانه یِ دل .

به فرمانِ ولیِِّ امرِ دوران .
شدی گویِ خمِ چوکانه یِ دل .

تو پاه را ز سر گم کرده بودی .
شبِ یورش به خصمِ خانه یِ دل .

تو رفتی جان به کف , سنگر به سنگر .
* به حُرمِ پرچمِ جانانه ِ دل .

گلی از گلشنِ تن , هدیه کردی .
ز شور و شوقِ آگاهانه ی دل .

اگر چه زنده ای , امّا شهیدی .
شهید از جرعه ای پیمانهِ دل .

* ربودی گوهرِ مِهرِ ولا را .
به حکمِ نافذ و رندانه یِ دل .

وطن لنگر بر این شیرانِ نستوه .
که سر تا پا , همه دیوانه یِ دل .

خوشا آن کس که در این دارِ فانی .
شود محبوبِ جاویدانه یِ دل .

طنینی این چنین دانم عظیما .
بُوَد از شوکتِ مستانه یِ دل .

مبارکباد بر آن تار و پودت .
شمیم از عطرِ حق بینانه یِ دل .
++++++++++++++++++++
شعر از عبدالعظیم عربی = خوزستان .