دوباره صبح شد خورشیدی که رمق نداره

دوباره صبح شد خورشیدی که رمق نداره

بازم یه روز کهنه که همش قراره

صبحو شب کنه با عذاب وجدان

میخوام بگم از آلودگی هوای تهران

ایندفه فرق داره یکمی سربش زیاده

منمو قلمی که تموم عمرشو پیاده

فقط سگ چرخ زده روکاغذای سفید

بازم یه درد قدیمی یه اتفاق جدید

این سری سر صحبتم با جنس خودمه

که به هر دری زدن تا اون قصه لونره

وقتی بازی کردی با احساس دختر بیچاره

حالا از رو نگرانیش اون یه سره بیداره

بگو این شبا رو با کدوم امید سر کنه

مشکلات کم بود با اون یکی بیشتر شده

داره میسوزه بین نگاه مریض ملت

فرداشو خراب کردی واسه یه کمی لذت

…

دنیاش به آخر رسیده فرداشو کشتن با هوس

نمی دونه کجا بره وقتی نداره همنفس

گمشده تو شهر شلوغ میون این همه نگاه

دلش پره از آدما میشکنه اما بیصدا

…

روح کثیفتم درگیر یه نوع از بیماری

همش زیر لبت میگی چه دست گلی دادی

تو رو با نگاه و حرفای نزدت دنبال جواب چی بودی اینا صورت مسالست

سر هوسی که فرداشو ریختی رو سزش

مثل زلزله بم که حالا دورو ورش

فقط کسایین که همش دلداری میدن

حالا برو تو فیس حرفای احساسی بزن

ببین چیکار کردی مگه وژدان نداری

ازش ساختی با کارات یه دختر فراری

که رفیقا وخونواده طردش میکنن

زخمزبونایی که مثل ترکش میمونن

به روح خستش فقط آسیب رسوند

خدا بهشت و دوباره با سیب رسوند

تورو امتحان کنه که بد پس دادی

این دنیا که رفت اونجا رم از دست دادی

…

مردن و زندگی براش تو این روزا یکی شده

دلش دوباره تنگ اون روزای بچگی شده

کنایه های آدما امیدی تو دلش نذاشت

به هرکی میرسه میگه نمک رو زخم من نپاش

…

تو ای که این کارتو فقط یه حماقت میبینی

داره میگرده دنبال بکارت چینی

مگه به اینه مردی  بگوکی جواب میده

وقتی فردای اون دختر داره خراب میشه

اصلا بیخیال اینا بالا منبر نمیرم

شاید نشنوه دیوار پس از در نمیگم

من از هرچی دیدم فقط یکمشو گفتم

توهم بچسبون رو سرت کلاهتو محکم

که سرت میاد این سری زمین خاکیه

همون کلاه رو سرت ایندفعه قاضیه

اون دختر با هوس تو پرپر شد

میدونم ذهنت این قصه هارو ازبر شده

کاش به جای کارا از هوس تحلیل میشدی

داری فردا رو با کدوم عمل تحدید میکنی

تو از ریشه میکی و ما قبل کاشتیم

وقت مردونگی ابرو هاتو بر میداشتی

#بهزاد پکس