احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که ثروتی به وسعت کل ایران در
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که ثروتی به وسعت کل ایران در اختیارت بود اما نه خبری از کاخ بود و نه لباسهای نو و گرونقیمت و نه خودروها و جتها و قایقهای تفریحی...
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که یه عمر حبس در منزل و محل کارت بودی و خبری از مسافرت و تعطیلات با خانوادهت نبود چون دغدغهی ایران عزیزمون رو داشتی.
شاید تنها دیکتاتوری بودی که اغلب مردمت باید تو گوگل سرچ میکردن تا بتونن بگن چندتا بچه داشتی و اسم بچههات چی بوده و چیکاره بودن.
ظاهراً تنها دیکتاتوری بودی که نه خیابونی و نه مدرسهای و نه بیمارستان و فرودگاهی به اسم تو نبوده و با این کار مخالف بودی و اسکناسی با تصویر تو به چاپ نرسیده.
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که چندین بار به خاک کشورت تجاوز شد اما نه خبری از فرارِ همراه با چمدونهای پر از طلا و جواهرات و دلار بود و نه به پناهگاههایی در عمق زمین رفتی و نه از خاک کشورت وجبی به دشمن دادی و در نهایت در دفتر کارت که همون خونهی آجریِ محقر و سادهت بود، توسط پلیدترینهای عصر خودت، به شهادت رسیدی.
ظاهراً تنها دیکتاتوری بودی که مرجع تقلیدِ میلیونها آدم مثل من بودی و میتونستی با صدور یه حکم جهاد، همهمون رو تبدیل به سپر انسانی بکنی برای خودت اما هیچوقت از این امکان استفاده نکردی تا دیکتاتوریت رو زنده نگه داری!
شاید تنها دیکتاتوری بودی که وقتی یه عده از مردم عادی به مراکز نظامی و انتظامی و دولتی و عمومی حمله کردن تا حکومت رو ساقط کنن اما چه توسط تروریستها و چه توسط نیروهای امنیتی کشته شدن، شهید به حساب آوردی و معتقد بودی اونها به واسطهی فتنهی دشمن، جونشون رو از دست دادن و حسابشون رو از تروریستها و مزدورهای دشمن جدا کردی در حالی که در دموکراتترین کشورها هم همچین عملی در حکم خیانت به وطنه و مورد احترام نیست.
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که دفاع از مردم مظلوم دنیا از جمله فلسطین و مبارزه با مستکبرین دنیا رو مهمتر از حفظ دیکتاتوریت میدونستی و این کار رو ترجیح میدادی به همهی شهوتها و هوسهای مختلفی که برای یک دیکتاتور مهمه.
تو و امامت خمینیِ کبیر، درهایی رو برامون آنلاک کردید که ما رعیتها رو طوری از گذشتهی تاریکمون عبور داد که به سختی به یادمون میآد چی بودیم و چی شدیم...
دل من برای دیکتاتوری مثل تو قراره حسابی تنگ بشه...💔
🔸محمد اصغری
@CITYOFSUN
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که یه عمر حبس در منزل و محل کارت بودی و خبری از مسافرت و تعطیلات با خانوادهت نبود چون دغدغهی ایران عزیزمون رو داشتی.
شاید تنها دیکتاتوری بودی که اغلب مردمت باید تو گوگل سرچ میکردن تا بتونن بگن چندتا بچه داشتی و اسم بچههات چی بوده و چیکاره بودن.
ظاهراً تنها دیکتاتوری بودی که نه خیابونی و نه مدرسهای و نه بیمارستان و فرودگاهی به اسم تو نبوده و با این کار مخالف بودی و اسکناسی با تصویر تو به چاپ نرسیده.
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که چندین بار به خاک کشورت تجاوز شد اما نه خبری از فرارِ همراه با چمدونهای پر از طلا و جواهرات و دلار بود و نه به پناهگاههایی در عمق زمین رفتی و نه از خاک کشورت وجبی به دشمن دادی و در نهایت در دفتر کارت که همون خونهی آجریِ محقر و سادهت بود، توسط پلیدترینهای عصر خودت، به شهادت رسیدی.
ظاهراً تنها دیکتاتوری بودی که مرجع تقلیدِ میلیونها آدم مثل من بودی و میتونستی با صدور یه حکم جهاد، همهمون رو تبدیل به سپر انسانی بکنی برای خودت اما هیچوقت از این امکان استفاده نکردی تا دیکتاتوریت رو زنده نگه داری!
شاید تنها دیکتاتوری بودی که وقتی یه عده از مردم عادی به مراکز نظامی و انتظامی و دولتی و عمومی حمله کردن تا حکومت رو ساقط کنن اما چه توسط تروریستها و چه توسط نیروهای امنیتی کشته شدن، شهید به حساب آوردی و معتقد بودی اونها به واسطهی فتنهی دشمن، جونشون رو از دست دادن و حسابشون رو از تروریستها و مزدورهای دشمن جدا کردی در حالی که در دموکراتترین کشورها هم همچین عملی در حکم خیانت به وطنه و مورد احترام نیست.
احتمالاً تنها دیکتاتوری بودی که دفاع از مردم مظلوم دنیا از جمله فلسطین و مبارزه با مستکبرین دنیا رو مهمتر از حفظ دیکتاتوریت میدونستی و این کار رو ترجیح میدادی به همهی شهوتها و هوسهای مختلفی که برای یک دیکتاتور مهمه.
تو و امامت خمینیِ کبیر، درهایی رو برامون آنلاک کردید که ما رعیتها رو طوری از گذشتهی تاریکمون عبور داد که به سختی به یادمون میآد چی بودیم و چی شدیم...
دل من برای دیکتاتوری مثل تو قراره حسابی تنگ بشه...💔
🔸محمد اصغری
@CITYOFSUN
- ۳۱۸
- ۱۳ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط