ﻏــــﺮﻭﺭﻡ ...

ﻏــــﺮﻭﺭﻡ ...
ﻟﻌﻨﺘـــﯽ ﺗﺮﯾﻦ ﻭﯾﮋﮔـــﯽ ﺩﻭﺳـــﺖ ﺩﺍﺷــــﺘﻨﯽ ﻣﻦ
ﺍﺳﺖ ...
ﻏــــﺮﻭﺭﻡ ...
ﮔـــﺮﭼﻪ ﮔﺎﻫﯽ ﻣـــﺮﺍ ﺍﺯ ﭘــــﺎ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﻣﺎ ﺯﻧﺪﮔﯿــــﻢ ﺑﺮ ﭘــــﺎﯾﻪ ﺍﺵ ﺑﻨــــﺎ ﺷــــﺪﻩ ﺍﺳﺖ !
ﻣــــﻐﺮﻭﺭﻡ ...
ﺍﻣﺎ ﻧـــﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑــــﺮ ﺧــــﺪﺍ ...
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋــــﺰﯾﺰﺍﻧﻢ ...
ﻣﻐـــﺮﻭﺭﻡ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﯾـــﮕﺮﺍﻥ ﺗﺎ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﺷــــﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ...!
ﭘﺲ ﻏــــﺮﻭﺭﻡ ﺭﺍ ﻧــــﺸﺎﻧﻪ ﻧــــﮕﯿﺮ ...
ﭼﻮﻥ ﺧـــﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﻣﯿﺷـﮑﻨﯽ..