علی بن محمد بن علی معروف به علیّ النقی و هادی دهمین امام

علی بن محمد بن علی معروف به علیّ النقی و هادی دهمین امام شیعیان بعد از پدرش محمد تقی و قبل از حسن عسکری می باشد.[۲] تا سن سی سالگی، هادی در مدینه مشغول تدریس بود تا اینکه خلیفه عباسی متوکل او را به بغداد فراخواند. در بغداد بوسیله خلیفه و جانشینانش مدام تحت فشار بود تا اینکه عاقبت، به نوشته منابع شیعی، به تحریک معتز عباسی در سال 254/868 مسموم شده و در سامرا، جایی که بعدا فرزندش حس عسکری هم دفن شد، به خاک سپرده شد.[۳][۴][۲][۵] زندگی او مصادف با ضعف عباسیان[۶] بود. از او رساله‌ای در جبر و اختیار و چند زیارت نقل شده‌است. منابع شیعیان کرامات بسیاری را به او نسبت می‌دهند.