پارت ۱۹۰

پارت ۱۹۰


با تردید دست برداشتم و اونم برام بستش و دستش سمت پایین رفت که بین راه چنگش زدم

+خودم میتونم

-خیلی خوب...

این رو گفت و رفت رویه تخت نشستو بهم خیره شد ، بلاخره با هر سختی زیر نگاه سنگینش لباسام رو عوض میکنم و به سمتش برمیگردم ، حس میکنم یه لبخند محوی رویه لباشه البته برام خیلی تعجب اوره ، بلند شدو به سمتش اومد و دستش رو رویه شونه ام گذاشت

- آفرین عزیزم ، همیشه همینقدر حرف گوش کن باش تا اخر جمله ام بگم...افرین دختر خوبم

نگاهی به گردن خالی ام انداخت

-ملکه ی من که نباید گردنش خالی باشه، گردنبندت کجاست؟

+س..سنگین بود...گردنم اذیت میشد.‌..

-درسته ، حواسم به این نبود که چقدر گردن ظریفی داری

به سمت اینه برگردوندمو بعد سمت کمدش رفتو کمی بعد با یه جعبه‌ اومد و با ملایمت به دستم دادش

-بازش کن ...