.کاش می شد تمامِ آدم های غمگین و

.کاش می شد تمامِ آدم های غمگین و
تنهایِ جهان را در آغوش کشید،
برایشان چای ریخت،
کنارشان نشست و با چند کلامِ ساده،
به لحظاتشان رنگِ آرامش پاشید
و حالشان را خوب کرد.
کاش می شد این را قاطعانه و آرام
در گوشِ تمامِ آدم ها گفت؛ که غم و اندوه،
رفتنی است و روزهایِ خوب در راه اند،
که حالِ همه مان خوب خواهد شد...