ﺷﺎﻧﻪ ات را دﯾﺮ آوردی ﺳــﺮم را ﺑــــﺎد ﺑﺮد

ﺷﺎﻧﻪ ات را دﯾﺮ آوردی ﺳــﺮم را ﺑــــﺎد ﺑﺮد

ﺧﺸﺖ ﺧﺸﺖ و آﺟﺮ آﺟﺮ ﭘﯿﮑﺮم را ﺑﺎد ﺑﺮد

آﻩ ای ﮔﻨﺠﺸﮑﻬﺎی ﻣﻀﻄﺮب ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ام

ﻻﻧﻪ ی ﺑﺮ ﺷﺎﺧﻪ ﻫــــﺎی ﻻﻏﺮم را ﺑﺎد ﺑﺮد

ﻣﻦ ﺑﻠﻮﻃﯽ ﭘﯿــﺮ ﺑـﻮدم ﭘﺎی ﯾﮏ ﮐـــﻮﻩ ﺑﻠﻨﺪ

ﻧﯿﻤﻢ آﺗﺶ ﺳﻮﺧﺖ ، ﻧﯿﻢ دﯾﮕﺮم را ﺑﺎد ﺑﺮد

از ﻏﺰﻟﻬﺎﯾﻢ ﻓﻘﻂ ﺧﺎﮐﺴﺘﺮی ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑـﻪ ﺟﺎ

ﺑﯿﺖ ﻫﺎی روﺷﻦ و ﺷﻌﻠﻪ ورم را ﺑﺎد ﺑﺮد

ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﻧﯿﻤﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﺳﺎدﻩ ﺑﺴﺎز

دﯾــــﺮ ﮐﺮدی ﻧﯿﻤـﻪ ی ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮم را ﺑﺎد ﺑﺮد

ﺑﺎل ﮐﻮﺑﯿﺪم ﻗﻔﺲ را ﺑﺸﮑﻨﻢ ﻋﻤﺮم ﮔﺬﺷﺖ

وا ﻧﺸﺪ ﺑﺪﺗﺮ از آن ﺑـــﺎل و ﭘـﺮم را ﺑـــﺎد ﺑـﺮد