من آن نفش آفرین نقاش پیرم*

من آن نفش آفرین نقاش پیرم*
توآن نقشی که دردامت اسیرم *
زدم بر پرده صد بارت دریغا *
نه آن بودی که هستی درضمیرم*
دیدگاه ها (۳)

ترحم بر پلنگ تیز دندان * ستمکاری بود برگوسفندان*

این تلخ ترین عذاب دنیاستبعضی ها دوست داشتنی هستنداما....نبای...

عیدآمدوخیمه زدگل ولاله بدشتباد از دم نوروز عبیر آگین گشتمردم...

اگر گوهر شود هر قطره باران*ببارد کو بکو کوه و بیابان * به غی...

دلنوشته ام برای رهبرشهید انقلاب

طوری سخن می‌گویی که انگار می‌خواهی مرا رها کنی،و طوری جزیات ...

تو مرا جان و جهانی چه کنم جان و جهان راتو مرا گنج روانی چه ک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط