بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
مگر کسانی که توبه کنند و ایمان آورند و عمل صالح انجام دهند، که خداوند گناهان آنان را به حسنات مبدل می‏کند؛ و خداوند همواره آمرزنده و رحیم بوده است.
استغفار و توبه :پیامبران صلوات الله علیهم اجمعین، به مخاطبان خود فرمودند که استغفار کنید و سپس توبه نمائید. : وَيَا قَوۡمِ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارࣰا وَيَزِدۡكُمۡ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمۡ وَلَا تَتَوَلَّوۡاْ مُجۡرِمِينَ - اى قوم من! از پروردگارتان آمرزش بخواهيد، آن گاه به سوى او بازگرديد توبه کنید، تا براى شما باران فراوان و پى در پى فرستد و نيرويى بر نيرويتان بيفزايد،ومجرمانه روى ازحق برمگردانيد.(سوره هود آیه 52)
این ترتیب استغفار و توبه، علّت روشنی دارد که در یک مثال بیان می‌گردد: مثال: فرض کنید که کسی به قصد رفتن به جایی، به راه افتاده، اما بی‌وقفه سرش در گوشی همراهش است و مشغول بازی می‌باشد؛ لذا چاله را نمی‌ بیند و به زمین می‌افتد! او ابتدا باید بلند شود، خاک را از لباسش بزداید، اگر زخمی برداشته، آن را تمیز کند و ببندد و اگر لازم شد، به درمانگاه رجوع کند و سپس بازگردد و در مسیر درست و با دقت حرکت نماید.
بدیهی است که ما نمی‌توانیم خود را از آلودگی گناهان پاک کنیم و جراحات وارده بر خود را بهبود بخشیم، لذا با استغفار، از خداوند منّان می‌خواهیم که او ببخشد و پوشش دهد.
اما، همین آغاز نیز با توبه شروع می‌شود، چرا که تا کسی به خداوند غفار توجه نکند و به او روی نیاورد، از او طلب عفو و مغفرت نمی‌نماید؛ لذا آغاز با همین توبه، به معنای توجه و رویکرد می‌باشد و سپس بازگشت از گناه به سوی او و سعی در اصلاح تباهی‌ها.
شهید آیت الله مطهری رحمة الله علیه: اولین منزل سلوک به خداوند، منزل توبه است.(آزادی معنوی، ص 112)
نکته : بنابراین، آغاز بازگشت و بندگی خالصانه، همان استغفار و توبه می‌باشد که در یک لحظه و با یک توجه، صورت می‌پذیرد و مقبول واقع می‌شود؛ اما باید توجه داشت که اولاً صِرف استغفار و توبه قلبی و نیز با زبان جاری نمودن آن، سبب بخشش حق النّاس نمی‌گردد، بلکه باید رضایت کسی که حقی بر انسان دارد را جلب نمود؛ و ثانیاً استغفار و توبه، تکالیف و واجبات فوت شده مانند نماز، روزه، حج در صورت مستطیع شدن و زکات در گذشته را پاک نمی‌کند؛ لذا کسی که استغفار و توبه می‌نماید، باید سعی نماید تا حد امکان، آن چه از او قضا شده را به انجام برساند و در مسیر اصلاح گذشته برآید و برای حال و آینده نیز با انجام واجبات و ترک گناهان، عمل صالح نماید.
اطمینان به بخشش تمامی گناهان : وعدۀ خداوند سبحان حق است؛ پس اگر به بندگان گناهکارش فرمود: برگردید که تمامی گناهانتان را یکجا می‌بخشم، یقیناً و بدون هیچ تردیدی، می‌ بخشد: قُلۡ يَا عِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ - بگو: اى بندگان من كه با ارتكاب گناه بر خود اسراف كار بوده‌ايد زیاده‌روی کرده‌اید! از رحمت خدا نوميد نشويد، يقيناً خدا همۀ گناهان را مى‌آمرزد؛ زيرا او بسيار آمرزنده و رحیم است.(سوره زمر آیه 53)(پایان)