انتخابات

بسم الله الرحمن الرحیم
در حال حاظر سه تفکر عمده پیرامون مبحث انتخابات در حال تکوین و نمو است.
تفکر اول این که از اشتباهات گذشته درس بگیریم و با رای صحیح دست این غارتگران بیکفایت را از #قوه_مجریه کوتاه کنیم.
تفکر دوم این که رای کشک است و برنده از قبل مشخص شده است و نیازی به #رای دادن نیست.
و تفکر سوم تفکر افرادیست که در انتظار درصد پایین مشارکت هستند و میخواهند مردم را به رای ندادن تشویق کنند تا با توسل به مشارکت پایین، مشروعیت نظام را زیر سوال برده و #اغتشاشات_خیابانی را رقم بزنند.
تکلیف طرفداران تفکر نوع اول و نوع سوم که روشن است.
در این میان، #کلاه_گشاد به سر طرفداران تفکر نوع اول خواهد رفت.
اذله اینکه در #جمهوری_اسلامی_ایران انتخابات تعیین کننده همه چیز است شکی نیست و ادله فراوانی وجود دارد.
همانطور که در سال ۷۶ از وزارت کشور #هاشمی_رفسنجانی ، #خاتمی ، دشمن سرسخت آن روزهای هاشمی بیرون آمد و #ناطق_نوری پیروز انتخابات نشد، اولین و مهمترین شاخصه قدرت #رای در #جمهوری_اسلامی_ایران است.
و دقیقا علی رغم حمایت تمام قد #خاتمی از #دکتر_معین در سال ۸۴، #احمدی_نژاد مخالف گفتمانی #اصلاحات ، از وزارت کشور خاتمی، پیروز میدان خارج میشود. و حتی سال ۹۲، #حسن_روحانی ، به رغم اینکه تمام عناصر فتنه ۸۸ را دور خود جمع کرده بود و با کابینه موسوی وارد انتخابات شده بود، با تفاوت کمتر از یک میلیون رای، پیروز انتخابات شد و وزارت کشور وقت، از همان رای شکننده وی در سال ۹۲ تمام قد دفاع کرد.
اما سال ۹۶!!! اگر انتخابات در #جمهوری_اسلامی_ایران نمایشی بود و حاکمیت این توان را داشت که فرد مورد علاقه خود را بجای منتخب مردم بر کرسی ریاست جمهوری بنشاند، بهترین و لازمترین زمان همان #انتخابات سال ۹۶ بود و بس.
اما این اتفاق نیفتاد!
چرا؟ چون #میزان_رای_ملت_است . ولو ملتی که با وعده های توخالی و پوپولیستی خام شده!
القصه، همه باید بدانند که رای ایشان موثر است و استفاده نکردن از این فرصت برای تغییر، بهه بهانه بی کفایتی دولت جاری، امریست احمقانه و بدون منطق.
ادامه دارد...