حاج آقامحسن سلطان‌آبادی عراقی (اراکی)،

حاج آقامحسن سلطان‌آبادی عراقی (اراکی)،

فقیه و مجتهد شیعه سده ۱۳ هجری قمری بود.

او از بزرگترین واقفان شهر اراک و عراق عجم به شمار می‌آمد.

وی همچنین یکی از عوامل ماندگاری عبدالکریم حائری یزدی در اراک و رونق حوزه علیمه اراک بود.


خانواده :

حاج آقا‌محسن، فرزند میرزا ابوالقاسم بود. پس از ساخته شدن شهر اراک

به دست یوسف‌خان گرجی،

وی به اقداماتی برای جلب مردم جهت سکونت در شهر نمود

و در صدد بر آمد که از اطراف شهر جدیدالتاسیس سلطان‌آباد،

مردم به شهر منتقل نماید که موجبات آبادانی شهر به تدریج فراهم گردد.

از جمله این اقدامات دعوت برخی از روحانیون سرشناس به شهر بود.

جد پدری حاج‌ آقا‌محسن که سید احمد مکی نام داشت،

به همراه برادر دوقلو و کوچکترش (سید محمد مکی) از جمله دعوت‌شدگان بودند.

یوسف‌خان سید احمد را در محله قلعه و سید محمد را در محله حصار ساکن کرد

تا موجب رضایت مردم ساکن در هردو محله شود.

سید احمد مکی دارای فرزندان متعدد بوده که عبارتند از:

میرزا سید ابوالقاسم عراقی (پدر حاج‌آقا محسن)، میرزا معصوم، میرزا محمدحسین، آقا مرتضی،

آقا شفیع، آقا اکبر و آقا جواد. سرپرستی مدرسه سپهدار

از جمله وظایفی بود که از سید احمد (وفات ۱۲۶۰ هجری قمری)

به میرزاابوالقاسم (وفات ۱۲۷۰ هجری فمری) و سپس به حاج‌آقا محسن (وفات ۱۳۲۵ هجری

فمری) منتقل شده است.

میرزا ابوالقاسم در زمان مرگ دارای ۴ فرزند پسر و ۴ فرزند دختر بود که عبارتند از:

حاجی‌آقا محسن، آقاضیاءالدین (منظور آقا ضیاءالدین عراقی نیست)

، حاجی‌آقا جمال، حاجی‌آقا نعمت‌الله، زهرا، بیگم تاج و دو دختر دیگر که فرزندان

دختر همگی ملقب به «حاجیه بی‌بی» بودند.

وی در سال ۱۲۷۰ هجری قمری با نارنج خانم بیات (خواهر کوچکتر مادرش)

ازدواج کرده که اصل این ازدواج ۱۰ پسر و ۱۳ دختر بوده است.

مدتی بعد از ازدواج حاج‌آقا محسن، پدر وی در همان سال فوت می‌کند.

پس از وی آقا مصطفی پسر او و آیت الله فرید نوه او بزرگ خاندان عراقی بودند.

تحصیلات :
وی تحصیلات ابتدایی شامل فقه و اصول را نزد پدر،

جد و عموی خود (سید محمد مکی) خود فرا گرفت. سپس برای تکمیل تحصیل به بروجرد رفته

و از محضر درس سیدشفیع بروجردی و ملا اسدالله بروجردی بهره گرفت.

در سن ۳۰ سالگی به اراک بازگشته و مشغول تدریس شد.

همچنین وی به عنوان مرجعی برای دعاوی مردم شد.

او برای ادامه تحصیل به عتبات عالیات رفت و یکی از فقهای عصر خود گشت.

وی درجه اجتهاد خود را در بروجرد دریافت کرد.

حاج آقا محسن در سال ۱۳۲۵ قمری و در سن ۷۸ سالگی در اراک فوت کرد.

مدفن وی که آن زمان در ضلع شمالی شهر قرار داشت،

امروزه به آرامگاهی تبدیل شده که به موجب توسعه شهر، در میان آن قرار دارد

و مورد بازدید مردم شهر قرار می‌گیرد

و در قبرستان قدیمی اراک در مجاورت مصلی بیت‌المقدس اراک قرار دارد.

در آرامگاه وی، قبور میرزا ابوالقاسم عراقی (پدر) و شهربانو بیات (مادر) نیز قرار دارد.