سلام دنیا...

سلام دنیا...
سلام...
من را که میشناسید؟
رفیق شفیق سنگم...
سنگ...
رفقاتمان سابقه ای دیرینه دارد...
از روزی که به جرم بی گناه بودن محکوم به غلتیدن در خونمان شدیم رفاقت کردیم...
جنگ من و سنگ و باروت و ... در گوشی میگویم نکند به تریش قبای ناجیان حقوق بشر بر بخورد(اورانیم!)
چه جنگ عادلانه ای من سنگ میزنم
او با باروت جواب میدهد
چه جنگ عادلانه ای راستی دنیا من اشتباه نمیکنم که؟
آهای جامعه ی جهانی
آمریکا جان تو چقدر دلت نازک است یاد دارم وقتی ایران بوزینه ای به فضا فرستاد دعا دعا میکردی سالم برگردد و ایران را بدو بیراه میگفتی که چرا جان حیوان را به خطر انداخته...
اگر نشنیده اید یا خبرش به گوشتان نرسیده بدانید...
اینجا نیمی از کشته ها کودکند...کودک...کودک
راستی دنیا یادم رفت بگویم...
ما هیچ نداریم
هیچ
نه آب
برق
گاز
دارو...
اما با این حال ورد زبانمان است:ما خدا را داریم خدا برایمان کافی است...و او بهترین وکیل است
راستی دنیا ...
اینجا کفن کم آوردیم...
اینهارا گفتم نه برای اینکه دل بسوزانید برای ما
خدا خودش میداند
ما مقتدر ترین
مظلومان عالمیم...
اینها را گفتم که حواستان را جمع کنید...