انسان که باشی ،

انسان که باشی ،
عاقبت یک جایی ، یک وقتی
به قول شازده کوچولو
دلت "اهلیِ یک نفر" می شود !
و دلت ،برای نوازش هایش تنگ می شود ؛
حتی برای نوازش نکردنش !
تو می مانی و دلتنگی ها ،
تو می مانی و قلبی که لحظه های دیدار تند تر می تپد...
سراسیمه می شوی ،
بی دست و پا می شوی ،
دلتنگ می شوی ،
دلواپس می شوی ،
دلبسته می شوی ؛
و می فهمی ،
نمی شود "انسان" بود و "عاشق" نبود...