‍در قرن گذشته، سنگاپور دچار فلاکت و بدبختی بود.

‍در قرن گذشته، سنگاپور دچار فلاکت و بدبختی بود.
فقر، بیماری، فساد، جرم و جنایت بیداد می کرد.
مناصب دولتی به کسانی که بالاترین قیمت ها را پیشنهاد می کردند فروخته می شد.
فرماندهان ارتش، زمین ها و برنج زارها را احتکار کرده بودند. قضات، احکام خود را می فروختند!
همه می گفتند: اصلاحات ناممکن است.

اما من به معلمان روی آوردم، آنان در فلاکت بودند!
به آن ها بالاترین حقوق ها را پرداختم و به ایشان گفتم:
من موسسات دولتی را می سازم و شما برای من انسان بسازید! و این گونه بود که سنگاپور به کشوری متمدّن و قدرمند تبدیل شد!

لی کوآن یو
بیانگذار سنگاپور جدید
دیدگاه ها (۹)

ازدواج نکنید اگر…۱) اگر در خانواده پدری مسئولیت کاری را به ع...

گاهی وقتی در یک جای تاریک هستیفکر میکنی دفن شدی....اما در وا...

درد که همیشه درد نمی مونه!یا درمون میشه یاآدم بهش اُنس می گی...

انقلابیون ، انقلاب نمی‌کنند کسانی انقلاب می‌کنند که می‌دانند...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط