عشقم برو به خواهش من اعتنا نکن

عشقم برو به خواهش من اعتنا نکن
دل دل نکن برو به دلم غصه جا نکن
دیگر نگاه تو نزند لرزه بر تنم
بر قلب سنگ و کافر من اقتدا نکن
من لایقت نبودم از اول عزیز من
خود را درون زندگی من فنا نکن
دیگر نبند دل به منِ خسته از خودم
جان را برای هر کس و ناکس فدا نکن
قرآن و آب و آینه آورده ام ولی
رسم وداعِ تلخ سفر را اَدا نکن
دستی تکان بده برو این راه رفتنیست
با آن نگاه ملتمست کودتا نکن
دل را بکن از این قفس و بال و پر بگیر
بر آسمان تیره ی من اکتفا نکن