اندوه مثل سایه‌ای‌ست که از من جلوتر راه می‌رود.

اندوه مثل سایه‌ای‌ست که از من جلوتر راه می‌رود.
هرجا که می‌روم، پیش از من می‌رسد و جا خوش می‌کند. من دیگر نمی‌پرسم چرا غمگینم، اندوه، بخشی از نفس کشیدن من شده است.



#اندوه
#سایه
#یاس‌گُل
دیدگاه ها (۰)

احتیــــاج شـــدیدی بـــه دراز کشــــیدن داشتــــم، دلـــم م...

میگـــذرد ؟ کِــی ؟یــک سال دیگر ‌، دو سال دیگـــر ‌؟ بـــا...

خـــودت را بــبر بــه یــک کــافــهوَ خـــودت را قـــهوه مــ...

دیــــگر ســـرزنده نـــبود ؛بیـــشتر اوقـــاتش بـــه دل نـــ...

maryam :دلتنگیهمان فاصله‌ی کوتاهی‌ستمیان «هستم»و «کاش بودی»؛...

فصل دوم بخش سوم سرزمین آسیب دیده از زبان آنتونی part30

عاشقانه های شبنم

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط