در زندگی کسی هست که دیدارش قلب را در سینه نمی لرزاند اما

در زندگی کسی هست که دیدارش قلب را در سینه نمی لرزاند اما لبخندی از مسرت بر لب می نشاند.

کسی که وقتی نیست تمام دنیا هستند اما وقتی که هست تمام دنیا جز او نیست.

هم صحبتش که میشوی، بی آنکه دردی درمان شود آرامی و به اندازه ی یک عمر حرف مگو برای زدن پیدا میکنی اما زمانی که نیست ، حتی یک حرف ساده ی در گلو مانده هم نداری.

روبرویش که مینشینی ، انگار که سالها در قاب چشمانت خانه داشته
بلند که میشوی ، انگار که هیچ وقت اورا نمی شناختی.

کسی که گاه دیدار همیشه آشناست و گاه دوری همیشه غریب.

کسی که همچون میوه های گس و نو رس ، دهانه بی حوصلگی ات را به آب می اندازد.

کسی که دل خواه است، کسی که نامش در میان همهمه ی روزمره گم نمی شود اما از یاد می رود.

کسی که زندگی است کسی که همه چیز هست اما عشق نیست...