تزریق امید واهی به جامعه

تزریق امید واهی به جامعه


عباس عبدی
آدمی به امید زنده است. تک‌تک ما این جمله را بار‌ها در طول زندگی خود از زبان ریش‌سفیدان و با‌تجربه‌ها شنیده‌ایم، اما این روز‌ها شرایط به‌گونه‌ای رقم خورده که امید تحت‌الشعاع قرار گرفته است. یکی از عواملی که امید مردم ایران را تحت‌الشعاع قرار داده شرایط اقتصادی حاکم بر کشور است.

اتفاقاتی که در عرصه سیاسی و اقتصادی در حال وقوع است، امیدوار‌ترین مردم کره زمین یعنی ایرانیان را مردد کرده و از این رو مسوولان، کارشناسان و کنشگران سیاسی و اجتماعی طی روز‌های اخیر بر ضرورت حفظ و افزایش امید در جامعه سخن گفته‌اند.


در میان مسوولان دولتی اسحاق جهانگیری، معاون اول رییس‌جمهوری فردی است که بر ضرورت افزایش امید تاکید داشته و معتقد است اگر امید مردم افزایش پیدا کند، روز‌های سخت به سرعت سپری خواهد شد.
اعتماد عمومی به حاکمیت چگونه حاصل می‌شود؟ پاسخ روشن است. بخشی از اعتماد ناشی از کارایی و بخش دیگر از صداقت حاصل می‌شود. این دو رکن اساسی اعتماد است. زمانی که من فرد صادق و کارآمدی را مشاهده کنم، به او اعتماد خواهم کرد؛ بنابراین اگر دولت می‌خواهد مردم امیدوار باشند، راهی جز برخورد صادقانه با مردم ندارد. مقصود من از دولت کل ارکان حاکمیت است.

درکنار برخورد صادقانه، دولت باید نشان دهد کارایی لازم را دارا بوده و می‌تواند از موانع و بحران‌های موجود عبور کند. اما متاسفانه واقعیت آن است که چنین موضوعی اکنون در حکومت وجود خارجی ندارد. دولتی که نزدیک به دو ماه بدون سخنگو است، دولتی که چند وزارتخانه آن با سرپرست اداره می‌شود، دولتی که در شرایط حساس کنونی سفیرش در کشور مهمی، چون چین مشخص نیست، مردم به چه چیزی باید امیدوار باشند؟

اگر دولت وظایف مرتبط با خود را به درستی انجام دهد، مردم امیدوار خواهند شد؛ بنابراین اینکه مدام گفته شود مردم باید امید داشته باشند، کافی نیست. دولت اگر کار خود را درست انجام دهد، مردم با درک و بینش واقعی خود به ادامه راه امیدوار خواهند شد