بمیری به نام ونمیری به ننگ

بمیری به نام ونمیری به ننگ
نترسی از این گور تاریک وتنگ

سواران لر و شیران مست
سزاید جهان را بگیرند به دست


منم قوم لر از نژاد آریا
به پا گیوه بر سر کلا


حمایل به گردن چوغا به دوش
به هیبت، چو شیر نر یال بدوش


کلاه خسروی و سوار کهر
ز ترسش به بیشه رود شیر نر


گر ایران زمین قوم لر نداشت گمانم که از بخت یاری نداشت


اگر قوم لر نبود هوشیار
ز ایران درآورد دشمن دمار


نخورد قوم لر ز میدان شکست
که یزدان پرستند نه خسرو پرست

اگر ایران نداشتی لر ز آریایی
چه کس میکرد در ایران مرزداری


لر هم آن که ندارد بیم ز جنگ
چه کس با دست خالی میکند جنگ


نبردند فرمان یونان و تور
سپردند دشمنان را بگور

نکرد شیر جرات از آنجا گذر
ز ترس دلیران نبرد جان به در