هر چند حال و روز زمين و زمان بد است

هر چند حال و روز زمين و زمان بد است
يک تکه از بهشت در آغوش مشهد است

حتي اگر به آخر خط هم رسيده اي
آنجا براي عشق شروعي مجدد است

امشب اشک‏هاي تمام عاشقان خاندان علي از ابرهاي غمگين آسمان مشهد مي‏بارد و هر بار به ياد آن لحظه که زهر خصم را نوشيدي، جگرهامان به خون مي‏نشيند و با چشماني نمناک فرياد مي‏زنيم: اِنّا تَوَجَّهْنا وَ اسْتَشْفَعْنا وَ تَوَسَّلْنا بِکَ اِلَي اللّه‏ ـ يا وَجيها عِنْدَ اللّه‏، اشفع لنا عند اللّه‏

شهادت هشتمين اختر تابناک آسمان امامت و ولايت، خورشيد تابان خراسان، غريب کوچه هاي توس، مولاي مهرپرور، ثامن الحجج بر تمامي عاشقان حضرتش تسليت باد.

زندگينامه :

امام هشتم شيعيان حضرت علي بن موسي الرضا (عليهما السلام) روز يازدهم ذيقعده سال 148 هـ. ق در مدينه ديده به جهان گشود.

كنيه ايشان: ابوالحسن، و خواص آن جناب را ابوعلي مي‌گفتند.

القاب ايشان: رضا، صابر، زكي، ولي، وفي، سراج الله، نورالهدي، قرة عين المومنين، مكيدة الملحدين، كفو، الملك، كافي الخلق، رب السرير مي‌باشد.

خداوند بزرگ او را رضا ناميده زيرا او مورد رضايت خدا بود در آسمانها و مورد پسند پيامبر اكرم (صلي الله عليه واله) و ائمه طاهرين بود در زمين»

پدر و مادر امام:

پدر بزرگوار ايشان امام موسي کاظم (عليه السلام) پيشواي هفتم شيعيان بودند که در سال 183 ه.ق. به دست هارون عباسي به شهادت رسيدند و مادر گراميشان "نجمه" نام داشت.

امامت حضرت رضا (عليه السلام):

ايشان در سن 35 سالگي عهده‌دار مسئوليت امامت و رهبري شيعيان گرديدند. مدت امامت امام هشتم در حدود بيست سال بود که مي‌توان آن را به سه بخش جداگانه تقسيم کرد:

ده سال اول امامت آن حضرت، که همزمان بود با زمامداري هارون. پنج سال بعد از‌ آن که مقارن با خلافت امين بود. پنج سال آخر امامت آن بزرگوار که مصادف با خلافت مأمون و تسلط او بر قلمرو اسلامي آن روز بود.

اخلاق و منش امام:

امام رضا(عليه السلام) همانند ديگر امامان معصوم دارنده تمام کمالات و فضائل اخلاق انساني در مرتبه اعلي بود.

خصوصيات اخلاقي و زهد و تقواي آن حضرت به گونه‌اي بود که حتي دشمنان خويش را نيز شيفته و مجذوب خود کرده بود. با مردم در نهايت ادب تواضع و مهرباني رفتار مي‌کرد و هيچ گاه خود را از مردم جدا نمي‌نمود.

آزارهاى مأمون نسبت به حضرت:

مأمون از آزار و جسارت نسبت به حضرت كوتاهى نكرد، و حتى حضرت را سه ماه در سرخس مقيداً زندانى كرد.

پس از ولايتعهدى، ابتداى گرفتارى آن حضرت به خاطر معاشرت با مأمون ملعون بود. او به حسب ظاهر در تعظيم و احترام حضرت مى كوشيد، اما در باطن با آزار و اذيت حجت خدا را به مرگ خويش راضى نموده بود.

شهادت امام:

حضرت ثامن الحجج مولانا على بن موسى الرضا(عليه السلام) در سال 203 هـ دو سال پس از وفات حضرت معصومه(عليها السلام) به شهادت رسيدند. سن مبارك حضرت 49 يا 55 سال بوده است. بنابر نقلى در 27 صفر حضرت امام رضا(عليه السلام) به شهادت رسيده اند، ولى مشهور آخر ماه صفر است. در 28 صفر مأمون انگور مسموم يا آب انار زهرآلود را به اجبار به حضرت امام رضا(عليه السلام) خورانيد.

مأمون پس از آنكه يك شبانه روز امر شهادت آن حضرت را كتمان كرد سراغ محمد پسر امام صادق(عليه السلام) و جماعتى از آل ابوطالب فرستاد تا سلامت بدن امام را ببينند، و پس از آن شروع به گريه و زارى نمود!!

دفن بدن مبارك حضرت:

پس از غسل و كفن و نماز بر بدن شريف حضرت كه توسط امام جواد(عليه السلام) انجام شد آن حضرت را جلوى قبر هارون در خانه حميد بن قحطبه، مكان فعلى دفن كردند. بنابر بعضى روايات مأمون از ترس فتنه مردم دستور به دفن شبانه حضرت داد. سن شريف امام جواد(عليه السلام) هنگام شهادت امام رضا(عليه السلام) 7 سال و چند ماه بود.

ضمن عرض تسليت مجدد بر عاشقان و دوستداران اين حضرت و همچنين اهالي مشهد و خادمين اين امام، آرزومنديم، ان شاءاالله که زيارت بارگاه ملکوتي ايشان نصيبتان گردد.

التماس دعا