پاییز را دوست دارم

پاییز را دوست دارم
چون فصل مهربانی است
اصلا آنقدر مهربان است که با مهر می آید
با باران می ماند با آذر می رود
جنگل های قرمز و زرد و نارنجی
بارش باران های پی در پی، غرش ابرهای سیاه
شب های بلند و قار قار کلاغ‌ها،
همه ی اینها قافیه ای از یک غزل عاشقانه
پاییز است که باید در کنار آتش
با یک استکان چای همجوار او نوش جان کرد.