طــــراحـــــــ مــــــــــــاه کـــــــــــیــــــــه؟

طــــراحـــــــ مــــــــــــاه کـــــــــــیــــــــه؟
.⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦. ⊰❁⊱ .✦. ⊰ • ⊱ .✦.
پارت ۴۱

روز دوم پاریس، مانلی تصمیم گرفت همه رو به یه جای خاص ببره.

یه خیابون کوچیک و آروم که پر از کافه‌های قدیمی و مغازه‌های هنری بود.

یکی از اعضا با تعجب گفت:

ـ چطور این همه جا رو بلدی؟

مانلی خندید.

ـ چند سال اینجا زندگی کردم، قطعا معلومه همه جاهارو که بلدم.

تهیونگ که کنار او راه می‌رفت گفت:

ـ پس امروز ما مهمون راهنمای پاریسی هستیم.

ـ دقیقاً.

ـ یعنی اگه گم شدیم، تقصیر توئه.

ـ نه،.چون من هیچ‌وقت گم نمی‌شم.

همه خندیدن.

بعد از چند دقیقه، گروه وارد یه کافه‌ی کوچیک شد.

فضاش خیلی گرم و قشنگ بود.

مانلی شروع کرد برای بقیه توضیح دادن که کدوم غذاها بهترن.

تهیونگ با لبخند نگاهش می‌کرد....به چهره مانلی خیره بود و اصلا متوجه حرف های مانلی نمیشد

یکی از اعضا متوجه شد و با شیطنت گفت:

ـ تهیونگ، چرا فقط گوش میدی؟

تهیونگ سریع گفت:

ـ دارم یاد می‌گیرم.

ـ چی رو؟

ـ اینکه دفعه‌ی بعد کجا بریم.

مانلی با خنده گفت:

ـ یعنی دوباره می‌خوای بیای؟

ـ شاید.

ـ شاید؟

ـ بستگی داره راهنمای خوبی باشی یا نه.

ـ خیلی بامزه‌ای.

بعد از کافه، مانلی تصمیم گرفت چندتا عکس از شهر بگیرد.

دوربینش را برداشت و مشغول شد.

تهیونگ از دور نگاهش می‌کرد.

جونگ کوک کنار او آمد و گفت:

ـ خیلی با کارش جدیه.

تهیونگ لبخند زد.

ـ آره.

ـ ولی جالبه.

ـ چی؟

ـ اینکه وقتی درباره‌ی کارش حرف می‌زنه، انگار کل دنیا رو فراموش می‌کنه.

تهیونگ چیزی نگفت.

چون خودش هم همینو فهمیده بود.

همون لحظه مانلی برگشت.

ـ هی، شما دوتا چرا اونجا ایستادین؟

تهیونگ گفت:

ـ هیچی.

مانلی با شک نگاهش کرد.

ـ چرا حس می‌کنم چیزی گفتین؟

یکی از اعضا سریع گفت:

ـ نه، فقط داشتیم می‌گفتیم تو خیلی سخت‌گیری.

مانلی اخم مصنوعی کرد.

ـ من؟

تهیونگ خندید.

ـ آره، ولی همین باعث میشه کارت خوب بشه.

مانلی خواست جواب بده، اما لبخندش اجازه نداد.

اون روز پر از خنده و عکس بود...

ولی چیزی که بیشتر از همه تغییر کرده بود، این بود که مانلی دیگه فقط مهمان این جمع نبود.

کم‌کم داشت یکی از خودشون می‌شد.... ادامه دارد🤍🌿