ایرانیان باستان نیلوفر را بسیار گرامی می داشتند همانطور

ایرانیان باستان نیلوفر را بسیار گرامی می داشتند. همانطور که از آثار باستانی بدست آمده از تمدن با شکوه ایران باستان از جمله تخت جمشید، به این نماد زیبا بسیار بر می خوریم.

نیلوفر می تواند نماد خلوص و پاکی باشد چرا که در میان گند زار ها و نا پاکی ها، بسیار پاک و زیبا رشد می کند و جالب آنکه با این رشد شگفت انگیز اطراف خود را نیز زیبا می کند. بدون شک کاوه ها و آرش ها و کوروش ها هم در طول تاریخ این سرزمین، چنین کردند.

خرداد روز(روز ششم) از تیرماه، جشنی است به نام «نیلوفر» و شاید به مناسبت شکوفا شدن گل های نیلوفر در آغازین روزهای تابستان باشد.

نیلوفر نماد چیست ؟!
شباهت این گیاه زیبا به خورشید، شاید یکی از مواردی است که باعث مقدس شمرده شدن نیلوفر در بین ایرانیان بوده است. از آنجایی که ایرانیان خورشید را واسطه ای بین زمینیان و خداوند می دانستند نیلوفر سِپَند شمرده می شد. اما این تنها موردی نبود که باعث می شد نیاکان ما به نیلوفر عشق بورزند. به نظر می رسد آنان نیلوفر را نماد کمال و رشد هم می دانستند. 
خرداد روز و نیلوفر:
در گاهشماری باستانی ایرانی هر روز از ماه نام ویژه ای داشته است. برای مثال به روز اول هر ماه «اورمزد روز» می گفتند و به روز دوم «بهمن روز» می گفتند. در این بین به روز ششم هر ماه هم «خرداد روز» می گفتند.

خرداد یکی از هفت امشاسپندان است و در گات ها (یکی از بخش های اوستا) به عنوان یکی از صفات برجسته ی خداوند بیان شده است.

خرداد به معنای کمال و رسایی است.

شاید از آنجا که ایرانیان نیلوفر را نمادی از کمال می دانستند در خرداد روز این جشن را گرامی می داشتند.