بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
بنابراین، هم می‌فرماید که محبت به متاع دنیا نزد شما زینت داده شده است تا بتوانید در این دنیا زندگی کنید،و هم متذکر می‌گردد که خداگرا و آخرت گرا باشید.
محبوب‌های طولی و محبوب غایی : در آدمی، انواع و اقسام محبت نهادینه شده است که سبب حرکت و فعالیت او می‌ شوند؛ اما این محبت‌ها همه در طول یکدیگر قرار دارند، تا برسد به محبوب غایی هر کسی.
به عنوان مثال: آدمی، شغل و درآمد را دوست دارد، تا بتواند معاش خود را تأمین نماید؛ لذا هر گاه که درآمدی کسب می‌کند و پولی کم یا زیاد به دست می‌آورد، آن را در راه رسیدن به محبوب بزرگتر قربانی می‌کند و فدا می‌دهد! پولش را می‌دهد و مواد خوراکی، یا کفش و لباس تهیه می‌کند - پولش را می‌دهد تا مسکنی مهیا کند - پولش را می‌دهد تا تفریح کند ... برخی هم برای ارضای هواهای نفسانی، هزینه‌های گزافی می‌ پردازند که این نوعش در عرصۀ سیاست جهانی بیشتر مشهود است؛مانند هزینه‌های نظام سلطه برای جنگ‌های سخت و نرم -هزینه برای ترور و ...به منظور تحقق و گسترش سلطه.
پس،مهم این است که محبوب غایی، که همان هدف غایی= نهایی می‌باشد، کیست یا کدام است؟
محبّت‌های نکوهیده و هلاک کننده : اگر دنیا، حیات دنیوی، متاع و لذت‌های دنیوی مادی و طبیعی، برای کسی هدف و محبوب غایی قرار بگیرد، او را به هلاکت می‌کشاند، چرا که هم حیات طبیعی انسان محدود و فانی است و هم دنیا، متاع و لذت‌هایش!
اومانیسم می‌گوید: کمال انسان، در منفعت و لذت شخصی اوست!
و همین بینش نادرست، سبب بروز ناهنجاری‌های رفتاری شخصی، و نیز مواضع و عملکرد ظالمانۀ حکومت‌ها مستبد گردیده است.
آن نوع محبّت به دنیا نکوهیده و مُهلک است، که سبب غفلت و بالتبع وابستگی = بندگی آدمی به غیر خداوند متعال شود.
بنابراین، محبت به متاع دنیا، به عنوان محبوب غایی و هدف نهایی، در آموزه‌های اسلامی قرآن مجید و احادیث تقبیح شده است که عقل شریف نیز آن را تصدیق می‌کند.
إِنَّ هَؤُلَاءِ يُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ وَيَذَرُونَ وَرَاءَهُمْ يَوْمًا ثَقِيلًا - آنها زندگى زودگذر دنيا را دوست دارند، در حالى كه روز سختى را پشت سر خود رها مى‌كنند!(سوره انسان آیه 27)
محبتی نکوهیده وهلاک کننده است، که به عنوان محبوب غایی، جایگزین محبت به خداوند سبحان گردد: وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ - بعضى از مردم، معبودهايى غير از خداوند براى خود انتخاب مى‌كنند؛ و آنها را همچون خدا دوست مى‌دارند، امّا آنها كه ايمان دارند، شدت محبت‌شان به خداوند است؛ و آنها كه ستم كردند، و معبودى غير خدا برگزيدند، هنگامى كه عذاب الهى را مشاهده كنند، خواهند دانست كه تمامِ قدرت، از آنِ خداست؛ و خدا داراى مجازات شديد است.(سوره بقره آیه 165)(پایان)