همهی ما یه روزی توو یه لحظه با حرف یه آدم

همه‌ی ما یه روزی، توو یه لحظه، با حرف یه آدم،
توو وجودمون شکستیم...
گوشمون سوت کشید از حرفای عجیب و غریبش....

بعضیامون انقدر اون آدم و اون حرفو قبول داشتیم،
که هرروز انرژیِ منفیشو به دوش کشیدیم!
نه تنها رهاش نکردیم،
بلکه اجازه دادیم باشتاب دنبالمون راه بیفته...!
که هر لحظه دلواپس‌ترمون کنه، برای اون نظرِ بی‌‌منطق...

اما بعضیامون شجاع‌تر بودیم!
وجودمون رو از نو ساختیم!
جنگیدیم تا به همون آدمه ثابت کنیم،
من اون موجودِ ضعیفی که تو میگی نیستم!
اون فقط یه طرز فکر اشتباهه،
که هیچوقت منو بهم نمیریزه!
من خودمو باور دارم!
اینی که هستم رو قبول دارم،
و برای خوشحالیِ خودم بهترش میکنم..!

یه سریامون هم انقدر مهربونیم،
که اون نظرِ بی‌پایه‌رو توو ذهنمون نگه داشتیم،
که برای بقیه تکرارش نکنیم!
که این بار، ما اون آدمی نباشیم که اون حرفو میزنه،
و یکیو توو وجودِ خودش میشکنه...
.
بعضی از ماها ترسیدیم، برای نشون دادن خود واقعیمون!
دیگه همش واهمه داشتیم،
که نکنه بازهم بد باشیم و کسی‌رو آزار بدیم!

من ناراحتم برای دل اون چندتامون که شکست...
که بغض کرد...
که خیلی گذشت، تا بتونه یادش بره چقدر کلمه‌های سختی‌رو شنیده...
( از ایده‌آل نبودن و مورد پسند نبودن و به جایی نرسیدن گرفته، تا خیلی چیزای دیگه...! )

اما امیدوارم ما آدما انقدر قوی باشیم،
که اگه حرفی شنیدیم، ازش بگذریم...
انقدر شجاع باشیم، که دل بدیم به جنگیدن...
بجنگیم، برای بهتر شدن خودمون!
بی هیچ غم و نگرانی‌ای....

ما آدما حقِ زندگی کردن داریم!
حق دوست داشته شدن!
حق بهترین بودن!

اما کاش قبل از اینکه ما قوی‌تر بشیم،
اون عده از آدمایِ عجیبِ زندگیمون،
دنیا و آدماشو قشنگتر ببینن!
#همدیگرو_دوست_داشته_باشیم