ذکرِ خطر — بخش ۱

ذکرِ خطر — بخش ۱

۱) بزرگ‌ترین خطر آن است که انسان، خطرِ نفس را خطر نداند.
۲) نفس وقتی خطرناک‌تر می‌شود که لباسِ حق بپوشد.
۳) بسیاری از سقوط‌ها از جایی آغاز می‌شود که انسان گمانِ نجات دارد.
۴) خطرِ پنهان، همیشه پشتِ فضیلت می‌ایستد.
۵) آن‌که دشمن را بیرون می‌جوید، هنوز دشمنِ درون را ندیده است.
۶) نفس گاهی با گناه می‌آید، گاهی با عبادت.
۷) خطر آن‌جاست که «من» در لباسِ حق سخن بگوید.
۸) سقوط آرام می‌آید؛ بی‌صدا، بی‌اعلان.
۹) انسان اگر هر روز نفس را ذبح نکند، نفس او را ذبح می‌کند.
۱۰) اولین نجات آن است که انسان از خود بترسد.

✍️ به قلم: بهرام محمدی DBA
🏛 دکترینِ ذبحِ نفس
@bmlimit