بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
از ماه بزرگ شعبان،با خواندن مناجات شعبانیه، بهرۀ بیشتری ببریم :
إِلَهِی کَیْفَ آیَسُ مِنْ حُسْنِ نَظَرِکَ لِی بَعْدَ مَمَاتِی وَ أَنْتَ لَمْ تُوَلِّنِی [تُولِنِی‏] إِلا الْجَمِیلَ فِی حَیَاتِی -خدای من! چگونه از حسن توجهت پس از مرگم‏ ناامید شوم، درحالی که در طول زندگی‌‏ام مرا جز به نیکى سرپرستى نکردى؟!
إِلَهِی تَوَلَّ مِنْ أَمْرِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ عُدْ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ عَلَى مُذْنِبٍ قَدْ غَمَرَهُ جَهْلُهُ - خدای من! کارم را چنان‏که سزاوار آنى بر عهده‏گیر؛ و به سوى من با فضلت بازگرد، به سوى گناهکارى که جهلش سراپایش را پوشانده؛
إِلَهِی قَدْ سَتَرْتَ عَلَیَّ ذُنُوبا فِی الدُّنْیَا وَ أَنَا أَحْوَجُ إِلَى سَتْرِهَا عَلَیَّ مِنْکَ فِی الْأُخْرَى -خدای من! گناهانى را در دنیا بر من پوشاندى، که بر پوشاندن آن در آخرت محتاج‌ترم.
دعا، خواندن خداوند منّان و خواستن از اوست، و فرمود: از مصادیق بارز عبادت - بندگی می‌باشد و کسانی که دعا نمی‌ کنند، از استکبار آنهاست!
اما، دعا باید ضمن عاقلانه، حکیمانه و منطقی بودن، بودن، هنرمندانه نیز باشد، و از ظرافت و لطافت لازم برخوردار باشد.