نامه ای به دکتر ظریف

نامه ای به دکتر ظریف

جناب آقای ظریف، وزیر محترم امور خارجه کشورم ایران.

سلام علیکم

در خبر ها شنیده ام برداشت 2 میلیارد دلار از دارایی های ایران شما را آزرده خاطر ساخته است. تا حدی که نه تنها آن را یک دزدی خیابانی نامیدید، بلکه احترامتان نیز به دستگاه عدالت امریکا از بین رفت.

جناب آقای دکتر ظریف

دستگاه عدالت امریکا را چطور یافته اید، که تا قبل از این اتفاق، برایتان قابل احترام بوده است؟

مگر عدالت امریکایی را در ماجرای سرنگونی هواپیمای ایرانی و قتل عام هموطنانمان ندیده بودید، که به ملوان امریکایی به خاطر آن مدال افتخار داد.

عدالت امریکایی را، مگر آن روزهایی که پیشرفته ترین سلاح های جنگی را به رایگان در اختیار صدام قرار می داد تا خروار ها موشک بر سر هموطنانمان بریزد، ندیده بودید؟

مگر فراموش کرده اید که همین عدالت امریکایی از قاتلین دانشمندان کشورمان (شهید شهریاری و شهید علیمحمدی) دفاع می کرد و اعدام آنها را نقض حقوق بشر دانست.

مگر فراموش کرده اید، آن روزهایی که بیماران کشور، نیاز مبرم به دارو داشتند، همین عدالت امریکایی بود که ما را در دارو و فراورده های دارویی تحریم کرد.

کدام عدالت امریکایی برایتان قابل احترام بوده است که امروز با برداشته شدن این اموال، دیگر احترامتان به آن از بین رفته است.

جناب آقای دکتر ظریف

چشمان امید ملتی به رفتار و زبان شما دوخته شده است که هشت سال، خون فرزندانشان، توسط همین عدالت امریکایی ریخته شده است.

چشمان امید ملتی به رفتار و زبان شما دوخته شده است، که 36 سال زیر سخت ترین تحریم های همین عدالت امریکایی زندگی کرده اند.

جناب آقای دکتر ظریف، من دلواپس نیستم، چون می دانم، شما فرزند ایران هستید. فقط...