ﺑﻪ ﺷﺐ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ

ﺑﻪ ﺷﺐ ﺭﺳﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﻣﺎﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﮕﻮ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺁﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﭼﺎﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ ﻭ ﻃﻨﺎﺑﯽ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ ، ﺩﺭﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺳﻼﺡ ﺟﻨﮓ ﻧﺪﺍﺭﻡ ﺯﻣﻦ ﻣﺘﺮﺱ ﺍﯼ ﺯﺍﻍ
ﻣﺘﺮﺳﮑﻢ ! ﮐﻪ ﺑﺠﺰ ﮐﺎﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﻪ ﮐﯿﺶ ﻭ ﻣﺎﺗﯽ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻬﺮﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻡ
ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ ﭼﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺷﺎﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﻣﺮﺍ ﺯ ﺷﺎﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﺩ ﮐﻦ ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﯿﺰﯼ
ﺑﺠﺰﻫﻤﯿﻦ ﻏﻢ ﺟﺎﻧﮑﺎﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ
ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﺷﻪ ﯼ ﺍﯾﻦ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﮕﻮ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺭﻭﯼ ﺑﺮ ﻧﮕﺮﺩﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮕﻮ ﺑﻪ ﺁﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺁﻩ ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﻧﯿﺴﺖ